3937. Hadis
حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، حَدَّثَنَا أَبَانُ، - يَعْنِي الْعَطَّارَ - حَدَّثَنَا قَتَادَةُ، عَنِ النَّضْرِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ بَشِيرِ بْنِ نَهِيكٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم " مَنْ أَعْتَقَ شَقِيصًا فِي مَمْلُوكِهِ فَعَلَيْهِ أَنْ يُعْتِقَهُ كُلَّهُ إِنْ كَانَ لَهُ مَالٌ وَإِلاَّ اسْتُسْعِيَ الْعَبْدُ غَيْرَ مَشْقُوقٍ عَلَيْهِ " .
Bize Müslim b. İbrâhîm anlattı; bize Ebân -yani el-Attâr- anlattı; bize Katâde anlattı; en-Nadr b. Enes'ten; Beşîr b. Nehîk'ten; Ebû Hüreyre'den; Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kim kölesindeki bir hisseyi (şakîsan) azat ederse, şayet malı varsa onun tamamını azat etmek ona aittir. Aksi takdirde, köle üzerine [bedelini ödemesi için] ağır olmayan (meşakkatli olmayan) bir çalışma yükü (siaye) konulur.” “Kim kölesindeki bir hisseyi azat ederse, şayet malı varsa onun tamamını azat etmek ona aittir. Aksi takdirde, köle üzerine bedelini ödemesi için meşakkatli olmayan bir çalışma yükü konulur.”