5087. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ مُعَاذٍ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ، حَدَّثَنَا الْقَاسِمُ، قَالَ كَانَ أَبُو ذَرٍّ يَقُولُ مَنْ قَالَ حِينَ يُصْبِحُ اللَّهُمَّ مَا حَلَفْتُ مِنْ حَلِفٍ أَوْ قُلْتُ مِنْ قَوْلٍ أَوْ نَذَرْتُ مِنْ نَذْرٍ فَمَشِيئَتُكَ بَيْنَ يَدَىْ ذَلِكَ كُلِّهِ مَا شِئْتَ كَانَ وَمَا لَمْ تَشَأْ لَمْ يَكُنِ اللَّهُمَّ اغْفِرْ لِي وَتَجَاوَزْ لِي عَنْهُ اللَّهُمَّ فَمَنْ صَلَّيْتَ عَلَيْهِ فَعَلَيْهِ صَلاَتِي وَمَنْ لَعَنْتَ فَعَلَيْهِ لَعْنَتِي كَانَ فِي اسْتِثْنَاءٍ يَوْمَهُ ذَلِكَ أَوْ قَالَ ذَلِكَ الْيَوْمَ .
İbn Muâz, babasından, o el-Mes'ûdî'den, o el-Kâsım'dan nakletmiştir; Ebû Zerr (radıyallahu anh) şöyle derdi: "Kim sabaha eriştiğinde: 'Allâhümme mâ haleftü min halifin ev kultü min kavlin ev nezertü min nezrin fe-meşîetüke beyne yedey zâlike küllihî, mâ şi'te kâne ve mâ lem teşe' lem yekün. Allâhümmeğfirlî ve tecâvez lî anhü. Allâhümme femen salleyte aleyhi fe-aleyhi salâtî ve men le'ante fe-aleyhi la'netî (Allahım! Yaptığım her yemin, söylediğim her söz veya adadığım her adak senin iradenin önündedir. Senin dilediğin olur, dilemediğin olmaz. Allahım! Beni bağışla ve onlardan dolayı beni sorumlu tutma. Allahım! Senin kime salât (rahmet) ettiysen benim duam da onadır. Kime lanet ettiysen benim lanetim de onadır)' derse, o gün (ettiği yeminler) için istisna yapmış (inşallah demiş gibi) olur."