1511. Hadis
حَدَّثَنَا مُسَدَّدٌ، حَدَّثَنَا يَحْيَى، عَنْ سُفْيَانَ، قَالَ سَمِعْتُ عَمْرَو بْنَ مُرَّةَ، بِإِسْنَادِهِ وَمَعْنَاهُ قَالَ " وَيَسِّرِ الْهُدَى إِلَىَّ " . وَلَمْ يَقُلْ " هُدَاىَ " . قَالَ أَبُو دَاوُدَ سَمِعَ سُفْيَانُ مِنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ قَالُوا ثَمَانِيَةَ عَشَرَ حَدِيثًا .
Bize Müsedded anlattı; bize Yahya, Süfyân’dan naklettiğine göre (Süfyân) şöyle demiştir: Amr b. Mürre’yi aynı isnadla [1510. hadis] ve (lafızları) aynı manada (olmak üzere) işittim. (Ancak Süfyân rivayetinde): “...ve yessiri’l-hüdâ ileyye [hidayeti bana kolaylaştır]” dedi; “hüdâye” [hidayetimi] demedi. Ebû Dâvud dedi ki: “Süfyân, Amr b. Mürre’den [hadis] işitmiştir; (alimler onun ondan) on sekiz hadis [işittiğini] söylemişlerdir.”