1623. Hadis
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ الصَّبَّاحِ، حَدَّثَنَا شَبَابَةُ، عَنْ وَرْقَاءَ، عَنْ أَبِي الزِّنَادِ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ بَعَثَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم عُمَرَ بْنَ الْخَطَّابِ عَلَى الصَّدَقَةِ فَمَنَعَ ابْنُ جَمِيلٍ وَخَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ وَالْعَبَّاسُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا يَنْقِمُ ابْنُ جَمِيلٍ إِلاَّ أَنْ كَانَ فَقِيرًا فَأَغْنَاهُ اللَّهُ وَأَمَّا خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ فَإِنَّكُمْ تَظْلِمُونَ خَالِدًا فَقَدِ احْتَبَسَ أَدْرَاعَهُ وَأَعْتُدَهُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَأَمَّا الْعَبَّاسُ عَمُّ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَهِيَ عَلَىَّ وَمِثْلُهَا " . ثُمَّ قَالَ " أَمَا شَعَرْتَ أَنَّ عَمَّ الرَّجُلِ صِنْوُ الأَبِ " . أَوْ " صِنْوُ أَبِيهِ " .
Bize el-Hasen b. es-Sabbâh anlattı; bize Şebâbe anlattı; Verkâ'dan; Ebû'z-Zinâd'dan; el-A'rec'den; Ebû Hureyre radıyallahu anh'dan [naklederek]; şöyle demiştir: “Nebi [sallallâhu aleyhi ve sellem] Ömer b. el-Hattâb'ı zekât (sadaka) toplamak üzere görevlendirdi. [Zekât memuru Ömer dönünce] İbn Cemîl, Hâlid b. Velîd ve [Nebi'nin amcası] Abbas zekât vermekten kaçındılar. Bunun üzerine Resulullah [sallallâhu aleyhi ve sellem] şöyle buyurdu: ‘İbn Cemîl sadece fakir iken Allah onu zengin ettiği için [öfkeyle nankörlük ederek] itiraz ediyor. Hâlid b. Velîd'e gelince; siz Hâlid'e zulmediyorsunuz [zekât vermediğini sanıyorsunuz]. Hâlbuki o zırhlarını ve savaş teçhizatını (idrâ' ve atüd) zaten Allah yolunda vakfetmiştir (ihtebese). Resulullah'ın amcası Abbas'a gelince; onun [bu seneki zekâtı] ve onunla birlikte bir misli daha (toplam iki yıllık zekâtı) bana aittir [ben üstlendim/önceden ödendi].’ Sonra şöyle devam etti: ‘Fark etmedin mi ki bir adamın amcası, babasının bir parçası / baba yarısıdır (sınvü'l-eb)?’”