622. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، - إِمْلاَءً عَلَىَّ مِنْ كِتَابِهِ وَكَانَ السَّائِلُ غَيْرِي - أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ عَنْ إِبْرَاهِيمَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ طَلْحَةَ عَنْ عُمَرَ بْنِ طَلْحَةَ عَنْ أُمِّ حَبِيبَةَ بِنْتِ جَحْشٍ قَالَتْ كُنْتُ أُسْتَحَاضُ حَيْضَةً كَثِيرَةً طَوِيلَةً . قَالَتْ فَجِئْتُ إِلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَسْتَفْتِيهِ وَأُخْبِرُهُ . قَالَتْ فَوَجَدْتُهُ عِنْدَ أُخْتِي زَيْنَبَ . قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لِي إِلَيْكَ حَاجَةً . قَالَ " وَمَا هِيَ أَىْ هَنْتَاهْ " . قُلْتُ إِنِّي أُسْتَحَاضُ حَيْضَةً طَوِيلَةً كَبِيرَةً وَقَدْ مَنَعَتْنِي الصَّلاَةَ وَالصَّوْمَ فَمَا تَأْمُرُنِي فِيهَا قَالَ " أَنْعَتُ لَكِ الْكُرْسُفَ فَإِنَّهُ يُذْهِبُ الدَّمَ " . قُلْتُ هُوَ أَكْثَرُ . فَذَكَرَ نَحْوَ حَدِيثِ شَرِيكٍ .
Bize Muhammed b. Yahyâ anlattı; bize Abdürrezzâk anlattı -kitabından bana yazdırarak, soran ise benden başkasıydı-; bize İbn Cüreyc haber verdi; Abdullah b. Muhammed b. Akîl'den; İbrahim b. Muhammed b. Talha'dan; Ömer b. Talha'dan; Ümmü Habîbe bint Cahş'tan; dedi ki: Ben çok ve uzun süreli istihaza kanı görüyordum. Dedi ki: Bunun üzerine Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'e, kendisine danışmak ve durumu haber vermek için geldim. Onu kız kardeşim Zeyneb'in yanında buldum. "Ey Allah'ın Resulü! Benim sana bir hacetim var" dedim. O da: "O nedir, ey falanca?" dedi. Dedim ki: "Ben uzun süreli ve çok bir şekilde istihaza kanı görüyorum. Bu beni namazdan ve oruçtan alıkoydu. Bu konuda bana ne emredersin?" Şöyle buyurdu: "Sana pamuk (kullanmanı) tavsiye ederim. Çünkü o kanı giderir." Ben: "O (kan) bundan daha çoktur" dedim. (Ravi dedi ki:) Şerîk'in hadisinin benzerini zikretti.