2135. Hadis
حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ حُمَيْدِ بْنِ كَاسِبٍ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الْعَزِيزِ بْنُ مُحَمَّدٍ، عَنْ عَمْرِو بْنِ أَبِي عَمْرٍو، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ رَأَى النَّبِيُّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ شَيْخًا يَمْشِي بَيْنَ ابْنَيْهِ فَقَالَ " مَا شَأْنُ هَذَا " . قَالَ ابْنَاهُ نَذْرٌ يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ " ارْكَبْ أَيُّهَا الشَّيْخُ فَإِنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ عَنْكَ وَعَنْ نَذْرِكَ " .
Bize Ya'kûb b. Humeyd b. Kâsib rivayet etti. (Dedi ki): Bize Abdülazîz b. Muhammed, Amr b. Ebî Amr'dan, (o) A'rec'den, (o da) Ebû Hureyre'den naklen rivayet etti. Dedi ki: Nebi (sallallahu aleyhi ve sellem), iki oğlu arasında (onlara tutunarak) yürüyen yaşlı bir adam gördü. "Bunun nesi var (derdi nedir)?" diye sordu. (Oğulları): "(Bu) bir adaktır ey Allah'ın Resûlü" dediler. (Efendimiz): "Bin ey ihtiyar! Çünkü Allah'ın ne sana ne de senin adağına ihtiyacı vardır" buyurdu.