3148. Hadis
حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، أَنْبَأَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، وَمُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، ح وَحَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، جَمِيعًا عَنْ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ، عَنْ بَيَانٍ، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ أَبِي سَرِيحَةَ، قَالَ حَمَلَنِي أَهْلِي عَلَى الْجَفَاءِ بَعْدَمَا عَلِمْتُ مِنَ السُّنَّةِ كَانَ أَهْلُ الْبَيْتِ يُضَحُّونَ بِالشَّاةِ وَالشَّاتَيْنِ وَالآنَ يُبَخِّلُنَا جِيرَانُنَا .
Bize İshâk b. Mansûr anlattı; bize Abdurrahmân b. Mehdî ve Muhammed b. Yûsuf haber verdi. (H) Ve bize Muhammed b. Yahyâ anlattı; bize Abdurrazzâk anlattı. (Bunların) hepsi Süfyân es-Sevrî'den, o Beyân'dan, o eş-Şa'bî'den, o Ebû Serîha'dan (naklettiğine göre); dedi ki: "Sünnet'i bildikten sonra ailem beni (topluma karşı) zor duruma (cefaya) düşürdü. (Şöyle ki): Ev halkı bir ve iki koyun kurban ederlerdi. Şimdi ise komşularımız bizi cimrilikle itham ediyor."