3791. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ، عَنْ عَمَّارِ بْنِ رُزَيْقٍ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنِ الأَغَرِّ أَبِي مُسْلِمٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، وَأَبِي، سَعِيدٍ يَشْهَدَانِ بِهِ عَلَى النَّبِيِّ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ " مَا جَلَسَ قَوْمٌ مَجْلِسًا يَذْكُرُونَ اللَّهَ فِيهِ إِلاَّ حَفَّتْهُمُ الْمَلاَئِكَةُ وَتَغَشَّتْهُمُ الرَّحْمَةُ وَتَنَزَّلَتْ عَلَيْهِمُ السَّكِينَةُ وَذَكَرَهُمُ اللَّهُ فِيمَنْ عِنْدَهُ " .
Bize Ebu Bekir b. Ebi Şeybe anlattı; bize Yahya b. Adem, Ammar b. Ruzeyk'ten, o Ebu İshak'tan, o el-Eğarr Ebu Müslim'den, o da Ebu Hureyre ve Ebu Said'den radıyallahu anhuma anlattı. İkisi de Resulullah'ın sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurduğuna şahitlik ettiler: "Bir topluluk oturdukları bir mecliste Allah'ı zikrederlerse, mutlaka melekler onları kuşatır, rahmet onları bürür, üzerlerine sekine (huzur) iner ve Allah onları kendi katındakiler arasında anar."