3808. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو بَكْرِ بْنُ أَبِي شَيْبَةَ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بِشْرٍ، حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ، حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، عَنْ أَبِي رِشْدِينَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ جُوَيْرِيَةَ، قَالَتْ مَرَّ بِهَا رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ حِينَ صَلَّى الْغَدَاةَ أَوْ بَعْدَ مَا صَلَّى الْغَدَاةَ وَهِيَ تَذْكُرُ اللَّهَ فَرَجَعَ حِينَ ارْتَفَعَ النَّهَارُ - أَوْ قَالَ انْتَصَفَ - وَهِيَ كَذَلِكَ فَقَالَ " لَقَدْ قُلْتُ مُنْذُ قُمْتُ عَنْكِ أَرْبَعَ كَلِمَاتٍ ثَلاَثَ مَرَّاتٍ هِيَ أَكْثَرُ وَأَرْجَحُ - أَوْ أَوْزَنُ - مِمَّا قُلْتِ سُبْحَانَ اللَّهِ عَدَدَ خَلْقِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ رِضَا نَفْسِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ زِنَةَ عَرْشِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ " .
Bize Ebu Bekir b. Ebi Şeybe anlattı; bize Muhammed b. Bişr anlattı; bize Mis'ar anlattı; bana Muhammed b. Abdurrahman, Ebu Rişdîn'den, o İbn Abbas'tan, o Cüveyriye'den radıyallahu anha anlattı. Dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem sabah namazını kıldığı sırada veya kıldıktan sonra -o (Cüveyriye) Allah'ı zikrederken- yanına uğradı. Gün yükseldiğinde -veya (güneş) tepeye geldiğinde dedi- o (Cüveyriye) hala o halde iken (Resulullah) geri döndü ve şöyle buyurdu: "Senin yanından ayrıldığımdan beri dört kelimeyi üç defa söyledim ki, (bu kelimeler) senin söylediklerinden daha çok ve daha ağır -veya daha vezinli- dir: Subhanallahi adede halkihî, subhanallahi rızâ nefsihî, subhanallahi zinete arşihî, subhanallahi midâde kelimâtihî (Yarattıklarının sayısınca Allah'ı tesbih ederim, zatının rızası kadar Allah'ı tesbih ederim, arşının ağırlığınca Allah'ı tesbih ederim, kelimelerinin mürekkebi kadar Allah'ı tesbih ederim)."