4255. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يَحْيَى، وَإِسْحَاقُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، أَنْبَأَنَا مَعْمَرٌ، قَالَ قَالَ الزُّهْرِيُّ : أَلاَ أُحَدِّثُكَ بِحَدِيثَيْنِ عَجِيبَيْنِ : أَخْبَرَنِي حُمَيْدُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ قَالَ : " أَسْرَفَ رَجُلٌ عَلَى نَفْسِهِ فَلَمَّا حَضَرَهُ الْمَوْتُ أَوْصَى بَنِيهِ فَقَالَ : إِذَا أَنَا مِتُّ فَأَحْرِقُونِي ثُمَّ اسْحَقُونِي ثُمَّ ذَرُّونِي فِي الرِّيحِ فِي الْبَحْرِ فَوَاللَّهِ لَئِنْ قَدَرَ عَلَىَّ رَبِّي لَيُعَذِّبُنِي عَذَابًا مَا عَذَّبَهُ أَحَدًا . قَالَ : فَفَعَلُوا بِهِ ذَلِكَ فَقَالَ لِلأَرْضِ : أَدِّي مَا أَخَذْتِ . فَإِذَا هُوَ قَائِمٌ فَقَالَ لَهُ : مَا حَمَلَكَ عَلَى مَا صَنَعْتَ قَالَ : خَشْيَتُكَ - أَوْ مَخَافَتُكَ - يَا رَبِّ . فَغَفَرَ لَهُ لِذَلِكَ " .
Bize Muhammed b. Yahyâ ve İshâk b. Mansûr anlattılar. Dediler ki: Bize Abdürrezzâk anlattı. Bize Ma'mer haber verdi. Zührî dedi ki: Sana iki acayip hadis anlatayım mı? Bana Humeyd b. Abdurrahman, Ebû Hüreyre'den, o da Resûlullah (s.a.v.)'den haber verdi. (Resûlullah) şöyle buyurdu: "Bir adam nefsine karşı aşırı gitti (çok günah işledi). Ölüm kendisine gelince oğullarına vasiyet etti ve şöyle dedi: 'Ben öldüğüm zaman beni yakın, sonra beni ezin (öğütün), sonra beni rüzgarda denize savurun. Çünkü vallahi eğer Rabbim bana güç yetirirse (beni diriltip hesaba çekerse), hiç kimseye yapmadığı bir azapla bana azap eder.' (Resûlullah) buyurdu ki: (Oğulları) ona bunu yaptılar. Bunun üzerine (Allah) arza: 'Aldığın şeyi eda et (geri ver)' dedi. Bir de baktın ki o (adam) ayaktadır. (Allah) ona: 'Seni, yaptığın şeyi yapmaya sevk eden nedir?' dedi. O: 'Senden haşyetim -veya Senden korkum- ey Rabbim' dedi. Bunun üzerine (Allah) bu sebepten dolayı onu bağışladı."