169. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْمُبَارَكِ، وَنُصَيْرُ بْنُ الْفَرَجِ، - وَاللَّفْظُ لَهُ - قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أُسَامَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ يَحْيَى بْنِ حَبَّانَ، عَنِ الأَعْرَجِ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنْ عَائِشَةَ، - رضى الله عنها - قَالَتْ فَقَدْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم ذَاتَ لَيْلَةٍ فَجَعَلْتُ أَطْلُبُهُ بِيَدِي فَوَقَعَتْ يَدِي عَلَى قَدَمَيْهِ وَهُمَا مَنْصُوبَتَانِ وَهُوَ سَاجِدٌ يَقُولُ " أَعُوذُ بِرِضَاكَ مِنْ سَخَطِكَ وَبِمُعَافَاتِكَ مِنْ عُقُوبَتِكَ وَأَعُوذُ بِكَ مِنْكَ لاَ أُحْصِي ثَنَاءً عَلَيْكَ أَنْتَ كَمَا أَثْنَيْتَ عَلَى نَفْسِكَ " .
Bize Muhammed b. Abdullah b. el-Mübârek ve Nusayr b. el-Ferec -lafız da ona aittir- haber verdi; her ikisi dedi ki: Bize Ebû Üsâme anlattı; Ubeydullah b. Ömer'den; Muhammed b. Yahyâ b. Hibbân'dan; el-A'rec'den; Ebû Hureyre'den; Âişe radıyallahu anhâ'dan; dedi ki: “Bir gece Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’i [yanımda] bulamadım; [karanlıkta] onu elimle aramaya başladım. [O sırada] elim, o secdedeyken dikili duran ayaklarına değdi. [Resûlullah] şöyle diyordu: ‘Allah'ım! Senin gazabından rızana, cezalandırmandan affına sığınırım. Senden yine sana sığınırım. Ben seni hakkıyla övemem; sen kendini nasıl övdüysen öylesin.’”