1352. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ بَشَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، مَوْلَى آلِ طَلْحَةَ قَالَ سَمِعْتُ كُرَيْبًا، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنْ جُوَيْرِيَةَ بِنْتِ الْحَارِثِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم مَرَّ عَلَيْهَا وَهِيَ فِي الْمَسْجِدِ تَدْعُو ثُمَّ مَرَّ بِهَا قَرِيبًا مِنْ نِصْفِ النَّهَارِ فَقَالَ لَهَا " مَا زِلْتِ عَلَى حَالِكِ " . قَالَتْ نَعَمْ . قَالَ " أَلاَ أُعَلِّمُكِ - يَعْنِي - كَلِمَاتٍ تَقُولِينَهُنَّ سُبْحَانَ اللَّهِ عَدَدَ خَلْقِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ عَدَدَ خَلْقِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ عَدَدَ خَلْقِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ رِضَا نَفْسِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ رِضَا نَفْسِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ رِضَا نَفْسِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ زِنَةَ عَرْشِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ زِنَةَ عَرْشِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ زِنَةَ عَرْشِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ سُبْحَانَ اللَّهِ مِدَادَ كَلِمَاتِهِ " .
Bize Muhammed b. Beşşâr haber verdi. Dedi ki: Bize Muhammed anlattı. Dedi ki: Bize Şu'be, Âl-i Talha'nın azatlısı Muhammed b. Abdurrahman'dan, o Küreyb'den, o İbn Abbas'tan, o da Cüveyriye bint el-Hâris'ten naklen anlattı ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, o mescidinde (namazgâhında) dua (ve zikir) ile meşgulken yanına uğradı. Sonra günün yarısına yakın bir vakitte tekrar ona uğradı ve: "Hâlâ (bıraktığım) durumdasın (devam mı ediyorsun)?" dedi. O da: "Evet" dedi. (Resûlullah) buyurdu ki: "Sana söyleyeceğin şu kelimeleri öğreteyim mi: 'Sübhânallâhi adede halkıhî, Sübhânallâhi adede halkıhî, Sübhânallâhi adede halkıhî. Sübhânallâhi rızâ nefsihî, Sübhânallâhi rızâ nefsihî, Sübhânallâhi rızâ nefsihî. Sübhânallâhi zinete arşihî, Sübhânallâhi zinete arşihî, Sübhânallâhi zinete arşihî. Sübhânallâhi midâde kelimâtihî, Sübhânallâhi midâde kelimâtihî, Sübhânallâhi midâde kelimâtihî.' (Yarattıkları sayısınca Allah'ı tesbih ederim. Nefsinin rızası adedince Allah'ı tesbih ederim. Arşının ağırlığınca Allah'ı tesbih ederim. Kelimelerinin mürekkebi/çokluğu adedince Allah'ı tesbih ederim.)"