1842. Hadis
أَخْبَرَنِي مُحَمَّدُ بْنُ مَنْصُورٍ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ الْمُنْكَدِرِ، يَقُولُ سَمِعْتُ جَابِرًا، يَقُولُ جِيءَ بِأَبِي يَوْمَ أُحُدٍ وَقَدْ مُثِّلَ بِهِ فَوُضِعَ بَيْنَ يَدَىْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَقَدْ سُجِّيَ بِثَوْبٍ فَجَعَلْتُ أُرِيدُ أَنْ أَكْشِفَ عَنْهُ فَنَهَانِي قَوْمِي فَأَمَرَ بِهِ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم فَرُفِعَ فَلَمَّا رُفِعَ سَمِعَ صَوْتَ بَاكِيَةٍ فَقَالَ " مَنْ هَذِهِ " . فَقَالُوا هَذِهِ بِنْتُ عَمْرٍو أَوْ أُخْتُ عَمْرٍو . قَالَ " فَلاَ تَبْكِي - أَوْ فَلِمَ تَبْكِي - مَا زَالَتِ الْمَلاَئِكَةُ تُظِلُّهُ بِأَجْنِحَتِهَا حَتَّى رُفِعَ " .
Bana Muhammed b. Mansur haber verdi. Dedi ki: Bize Süfyan anlattı. Dedi ki: İbnü'l-Münkedir'i (şöyle derken) işittim: Cabir'i (şöyle derken) işittim: Uhud günü babam getirildi. (Müşrikler tarafından) burnu ve kulağı kesilmişti. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in önüne konuldu. Üzeri bir bezle örtülmüştü. Ben üzerini açmak istedim ama kavmim (akrabalarım) beni engelledi. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem emretti ve (cenaze) kaldırıldı. Kaldırıldığında ağlayan bir kadının sesini işitti. "Bu kim?" diye sordu. "Bu Amr'ın kızı" veya "Amr'ın kız kardeşi" dediler. (Resûlullah) şöyle buyurdu: "Ağlamasın" -veya "Neden ağlıyor?"- "Kaldırılıncaya kadar melekler kanatlarıyla onu gölgelendirmeye devam etti."