2600. Hadis
أَخْبَرَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ، عَنْ زَيْدِ بْنِ عُقْبَةَ، عَنْ سَمُرَةَ بْنِ جُنْدُبٍ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " الْمَسْأَلَةُ كَدٌّ يَكُدُّ بِهَا الرَّجُلُ وَجْهَهُ إِلاَّ أَنْ يَسْأَلَ الرَّجُلُ سُلْطَانًا أَوْ فِي أَمْرٍ لاَ بُدَّ مِنْهُ " .
Bize Mahmûd b. Gaylân haber verdi; dedi ki: Bize Vekî' anlattı; dedi ki: Bize Süfyân anlattı; Abdulmelik'ten; Zeyd b. Ukbe'den; Semure b. Cündeb'den naklen; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "İstemek (dilenmek) bir tür tırmalamadır (aşındırmadır); kişi onunla yüzünü tırmalar. Ancak kişinin sultandan (yöneticiden) istemesi veya zorunlu (çaresiz) olduğu bir hususta istemesi müstesnadır."