3019. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَلِيِّ بْنِ حَرْبٍ، قَالَ حَدَّثَنَا مُحْرِزُ بْنُ الْوَضَّاحِ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ، - يَعْنِي ابْنَ أُمَيَّةَ - عَنْ أَبِي غَطَفَانَ بْنِ طَرِيفٍ، حَدَّثَهُ أَنَّهُ، سَمِعَ ابْنَ عَبَّاسٍ، يَقُولُ لَمَّا دَفَعَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم شَنَقَ نَاقَتَهُ حَتَّى أَنَّ رَأْسَهَا لَيَمَسُّ وَاسِطَةَ رَحْلِهِ وَهُوَ يَقُولُ لِلنَّاسِ " السَّكِينَةَ السَّكِينَةَ " . عَشِيَّةَ عَرَفَةَ .
Bize Muhammed b. Ali b. Harb haber verdi; (o dedi ki) bize Muhriz b. el-Vaddâh haber verdi; İsmail -yani İbn Ümeyye-'den; Ebu Gatafân b. Tarîf'ten; İbn Abbas'tan şöyle derken işitmiş: "Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem Arefe akşamı (Arafat'tan) ayrıldığında, devesinin dizginini o kadar kasmıştı ki, (devenin) başı eyerinin ortasına değiyordu. Ve insanlara: 'Sükûnet! Sükûnet!' diyordu."