3150. Hadis
أَخْبَرَنَا عَمْرُو بْنُ سَوَّادٍ، قَالَ أَنْبَأَنَا ابْنُ وَهْبٍ، قَالَ أَخْبَرَنَا يُونُسُ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي عَبْدُ الرَّحْمَنِ، وَعَبْدُ اللَّهِ، ابْنَا كَعْبِ بْنِ مَالِكٍ أَنَّ سَلَمَةَ بْنَ الأَكْوَعِ، قَالَ لَمَّا كَانَ يَوْمُ خَيْبَرَ قَاتَلَ أَخِي قِتَالاً شَدِيدًا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَارْتَدَّ عَلَيْهِ سَيْفُهُ فَقَتَلَهُ فَقَالَ أَصْحَابُ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فِي ذَلِكَ وَشَكُّوا فِيهِ رَجُلٌ مَاتَ بِسِلاَحِهِ قَالَ سَلَمَةُ فَقَفَلَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم مِنْ خَيْبَرَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَأْذَنُ لِي أَنْ أَرْتَجِزَ بِكَ فَأَذِنَ لَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ رضى الله عنه اعْلَمْ مَا تَقُولُ فَقُلْتُ وَاللَّهِ لَوْلاَ اللَّهُ مَا اهْتَدَيْنَا وَلاَ تَصَدَّقْنَا وَلاَ صَلَّيْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " صَدَقْتَ " . فَأَنْزِلَنْ سَكِينَةً عَلَيْنَا وَثَبِّتِ الأَقْدَامَ إِنْ لاَقَيْنَا وَالْمُشْرِكُونَ قَدْ بَغَوْا عَلَيْنَا فَلَمَّا قَضَيْتُ رَجَزِيَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَنْ قَالَ هَذَا " . قُلْتُ أَخِي . قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَرْحَمُهُ اللَّهُ " . فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَاللَّهِ إِنَّ نَاسًا لَيَهَابُونَ الصَّلاَةَ عَلَيْهِ يَقُولُونَ رَجُلٌ مَاتَ بِسِلاَحِهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَاتَ جَاهِدًا مُجَاهِدًا " . قَالَ ابْنُ شِهَابٍ ثُمَّ سَأَلْتُ ابْنًا لِسَلَمَةَ بْنِ الأَكْوَعِ فَحَدَّثَنِي عَنْ أَبِيهِ مِثْلَ ذَلِكَ غَيْرَ أَنَّهُ قَالَ حِينَ قُلْتُ إِنَّ نَاسًا لَيَهَابُونَ الصَّلاَةَ عَلَيْهِ . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " كَذَبُوا مَاتَ جَاهِدًا مُجَاهِدًا فَلَهُ أَجْرُهُ مَرَّتَيْنِ " . وَأَشَارَ بِأُصْبُعَيْهِ .
Bize Amr b. Sevvad haber verdi; dedi ki: Bize İbn Vehb anlattı; dedi ki: Bize Yunus haber verdi; İbn Şihab'dan, dedi ki: Ka'b b. Malik'in iki oğlu Abdurrahman ve Abdullah bana haber verdiler ki, Seleme b. el-Ekva' şöyle dedi: "Hayber günü olduğunda kardeşim (Amir), Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem ile birlikte çetin bir savaş verdi. Derken kılıcı (sekip) üzerine döndü ve onu öldürdü. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabı bu konuda konuşup şüpheye düştüler (ve): "Kendi silahıyla ölen adam (şehit olur mu?)" dediler. Seleme dedi ki: Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem Hayber'den dönerken: "Ey Allah'ın Resulü! Yanında recez (şiir) okumama izin verir misin?" dedim. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem izin verdi. Ömer b. el-Hattab radıyallahu anh: "Ne dediğini bil (dikkat et)!" dedi. Ben de: "Vallahi Allah olmasaydı hidayete eremezdik, Ne sadaka verir ne de namaz kılardık!" dedim. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem: "Doğru söyledin" buyurdu. (Devamla): "Öyleyse üzerimize sekinet (huzur) indir, Ve eğer karşılaşırsak ayaklarımızı sabit kıl. Müşrikler bize saldırdı (veya taşkınlık yaptı)." Recezimi bitirince Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem: "Bunu kim söyledi?" buyurdu. "Kardeşim" dedim. Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem: "Allah ona rahmet etsin" buyurdu. Ben de: "Ey Allah'ın Resulü! Vallahi insanlar onun cenaze namazını kılmakta çekiniyor (ve): 'Kendi silahıyla ölen adam' diyorlar" dedim. Bunun üzerine Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem: "(Hayır) o cihad ederek, mücahid olarak öldü" buyurdu. İbn Şihab dedi ki: Sonra Seleme b. el-Ekva'nın bir oğluna (bunu) sordum; o da bana babasından aynısını anlattı. Ancak (o rivayette): Ben, "İnsanlar onun cenaze namazını kılmakta çekiniyorlar" dediğim zaman Resulullah sallallâhu aleyhi ve sellem: "Yalan söylediler (yanlış düşünüyorlar), o cihad ederek, mücahid olarak öldü; onun için ecri iki defa vardır" buyurdu ve iki parmağıyla işaret etti."