3521. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَوْنٍ، عَنْ مُحَمَّدٍ، قَالَ كُنْتُ جَالِسًا فِي نَاسٍ بِالْكُوفَةِ فِي مَجْلِسٍ - لِلأَنْصَارِ - عَظِيمٍ فِيهِمْ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ أَبِي لَيْلَى فَذَكَرُوا شَأْنَ سُبَيْعَةَ فَذَكَرْتُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ بْنِ مَسْعُودٍ فِي مَعْنَى قَوْلِ ابْنِ عَوْنٍ حَتَّى تَضَعَ . قَالَ ابْنُ أَبِي لَيْلَى لَكِنَّ عَمَّهُ لاَ يَقُولُ ذَلِكَ فَرَفَعْتُ صَوْتِي وَقُلْتُ إِنِّي لَجَرِيءٌ أَنْ أَكْذِبَ عَلَى عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عُتْبَةَ وَهُوَ فِي نَاحِيَةِ الْكُوفَةِ . قَالَ فَلَقِيتُ مَالِكًا قُلْتُ كَيْفَ كَانَ ابْنُ مَسْعُودٍ يَقُولُ فِي شَأْنِ سُبَيْعَةَ قَالَ قَالَ أَتَجْعَلُونَ عَلَيْهَا التَّغْلِيظَ وَلاَ تَجْعَلُونَ لَهَا الرُّخْصَةَ لأُنْزِلَتْ سُورَةُ النِّسَاءِ الْقُصْرَى بَعْدَ الطُّولَى .
Bize Muhammed b. Abdülalâ haber verdi; dedi ki bize Hâlid anlattı; dedi ki bize İbn Avn anlattı; Muhammed (İbn Sîrîn)'den (naklen) şöyle demiştir: Kûfe'de insanların bulunduğu —Ensâr'a ait— büyük bir mecliste oturuyordum. İçlerinde Abdurrahman b. Ebî Leylâ da vardı. Sübey'a'nın durumunu (iddetini) konuştular. Ben, Abdullah b. Utbe b. Mes'ud'dan naklen —İbn Avn'ın ifadesinin manasıyla— "Doğum yapıncaya kadar (bekler)" görüşünü zikrettim. İbn Ebî Leylâ: "Ama amcası (Abdullah b. Mes'ud) böyle demiyor" dedi. Bunun üzerine sesimi yükselttim ve: "Abdullah b. Utbe Kûfe'nin şurasındayken ben onun hakkında yalan söylemeye cüret mi edeceğim?" dedim. (Râvi) dedi ki: Sonra Mâlik ile karşılaştım ve: "İbn Mes'ud Sübey'a'nın durumu hakkında ne diyordu?" dedim. Dedi ki: (İbn Mes'ud) şöyle dedi: "Siz ona zorluğu yüklüyorsunuz da ruhsatı tanımıyor musunuz? Oysa kısa Nisa Suresi (Talak Suresi), uzun olandan (Bakara Suresi'nden) sonra inmiştir."