3540. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ مَعْدَانَ بْنِ عِيسَى بْنِ مَعْدَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ أَعْيَنَ، قَالَ حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُعَاوِيَةَ، قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ، عَنْ حُمَيْدِ بْنِ نَافِعٍ، مَوْلَى الأَنْصَارِ عَنْ زَيْنَبَ بِنْتِ أَبِي سَلَمَةَ، عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ، أَنَّ امْرَأَةً، مِنْ قُرَيْشٍ جَاءَتْ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَقَالَتْ إِنَّ ابْنَتِي تُوُفِّيَ عَنْهَا زَوْجُهَا وَقَدْ خِفْتُ عَلَى عَيْنِهَا وَهِيَ تُرِيدُ الْكُحْلَ فَقَالَ " قَدْ كَانَتْ إِحْدَاكُنَّ تَرْمِي بِالْبَعْرَةِ عَلَى رَأْسِ الْحَوْلِ وَإِنَّمَا هِيَ أَرْبَعَةُ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا " . فَقُلْتُ لِزَيْنَبَ مَا رَأْسُ الْحَوْلِ قَالَتْ كَانَتِ الْمَرْأَةُ فِي الْجَاهِلِيَّةِ إِذَا هَلَكَ زَوْجُهَا عَمَدَتْ إِلَى شَرِّ بَيْتٍ لَهَا فَجَلَسَتْ فِيهِ حَتَّى إِذَا مَرَّتْ بِهَا سَنَةٌ خَرَجَتْ فَرَمَتْ وَرَاءَهَا بِبَعْرَةٍ .
Bize Muhammed b. Ma'dân b. İsa b. Ma'dân haber verdi; dedi ki bize İbn A'yen anlattı; dedi ki bize Züheyr b. Muâviye anlattı; dedi ki bize Yahya b. Saîd anlattı; Humeyd b. Nâfi'den —Ensâr'ın azatlısı—, o Zeyneb bint Ebî Seleme'den, o Ümmü Seleme'den (naklen) ki: Kureyş'ten bir kadın Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e geldi ve: "Kızımın kocası vefat etti, gözünden (kör olmasından) korktum. O sürme çekmek istiyor (ne dersiniz)?" dedi. (Resûlullah): "Sizden biriniz (eskiden) senenin sonunda (arkasına) bir tezek atardı. Oysa şimdi (bu süre) sadece dört ay on gündür" buyurdu. (Humeyd dedi ki): Zeyneb'e: "Senenin sonu (tezek atma) nedir?" dedim. Dedi ki: "Cahiliye döneminde bir kadının kocası öldüğünde, kendine ait en kötü eve kapanır, orada otururdu. Sene dolunca çıkar ve arkasına bir tezek atardı."