3746. Hadis
أَخْبَرَنَا عِمْرَانُ بْنُ بَكَّارٍ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ جَابِرًا، أَخْبَرَهُ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَضَى أَنَّهُ مَنْ أَعْمَرَ رَجُلاً عُمْرَى لَهُ وَلِعَقِبِهِ فَإِنَّهَا لِلَّذِي أُعْمِرَهَا يَرِثُهَا مِنْ صَاحِبِهَا الَّذِي أَعْطَاهَا مَا وَقَعَ مِنْ مَوَارِيثِ اللَّهِ وَحَقِّهِ .
Bize İmran b. Bekkâr haber verdi; dedi ki bize Ebu'l-Yemân anlattı; dedi ki bize Şuayb anlattı; Zühri'den (naklen), dedi ki bana Ebu Seleme b. Abdurrahman anlattı; Câbir ona haber vermiş ki, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, kim bir adama kendisi ve soyu için bir umrâ (bağışı) yaparsa, o (malın) kendisine umrâ yapılan kişiye ait olduğuna hükmetti. (Alan kişi), Allah'ın miras (hükümlerinin) ve hakkının vuku bulmasıyla, onu veren sahibinden (tam mülkiyet olarak) devralır (mirasçısına bırakır hale gelir).