4069. Hadis
أَخْبَرَنَا زَكَرِيَّا بْنُ يَحْيَى، قَالَ حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، قَالَ أَنْبَأَنَا عَلِيُّ بْنُ الْحُسَيْنِ بْنِ وَاقِدٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي، عَنْ يَزِيدَ النَّحْوِيِّ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ فِي سُورَةِ النَّحْلِ { مَنْ كَفَرَ بِاللَّهِ مِنْ بَعْدِ إِيمَانِهِ إِلاَّ مَنْ أُكْرِهَ } إِلَى قَوْلِهِ { لَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ } فَنُسِخَ وَاسْتَثْنَى مِنْ ذَلِكَ فَقَالَ { ثُمَّ إِنَّ رَبَّكَ لِلَّذِينَ هَاجَرُوا مِنْ بَعْدِ مَا فُتِنُوا ثُمَّ جَاهَدُوا وَصَبَرُوا إِنَّ رَبَّكَ مِنْ بَعْدِهَا لَغَفُورٌ رَحِيمٌ } وَهُوَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ سَعْدِ بْنِ أَبِي سَرْحٍ الَّذِي كَانَ عَلَى مِصْرَ كَانَ يَكْتُبُ لِرَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَزَلَّهُ الشَّيْطَانُ فَلَحِقَ بِالْكُفَّارِ فَأَمَرَ بِهِ أَنْ يُقْتَلَ يَوْمَ الْفَتْحِ فَاسْتَجَارَ لَهُ عُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ فَأَجَارَهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم .
Zekeriyya b. Yahya bize haber verdi, (dedi ki): İshak b. İbrahim bize tahdis etti, (dedi ki): Ali b. el-Hüseyin b. Vâkıd bana haber verdi, (dedi ki): Babam bana haber verdi, Yezid en-Nahvî'den, o İkrime'den, o İbn Abbas'tan: (İbn Abbas) Nahl Suresi'ndeki: {Kalbi imanla mutmain olduğu halde zorlanan hariç, kim imanından sonra Allah'ı inkâr ederse...} ayetinden, {onlar için büyük bir azap vardır} sözüne kadar (Nahl, 106) olan kısım hakkında şöyle dedi: "Bu hüküm neshedildi (veya istisna getirildi) ve şununla istisna edildi: {Sonra şüphesiz Rabbin, eziyet edildikten sonra hicret eden, sonra cihad eden ve sabreden kimseler (için)... Şüphesiz Rabbin bundan sonra elbette Gafûr ve Rahîm'dir.} (Nahl, 110). Bu (kişi), Mısır valiliği de yapmış olan Abdullah b. Sa'd b. Ebû Serh'tir. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem'e katiplik yapıyordu. Şeytan onu ayağını kaydırdı ve kâfirlere katıldı. Fetih günü (Resûlullah) onun öldürülmesini emretti. Fakat Osman b. Affan onun için eman diledi, Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem de ona eman verdi."