5354. Hadis
أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى، قَالَ حَدَّثَنَا خَالِدٌ، قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْقَاسِمِ، عَنِ الْقَاسِمِ، يُحَدِّثُ عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ فِي بَيْتِي ثَوْبٌ فِيهِ تَصَاوِيرُ فَجَعَلْتُهُ إِلَى سَهْوَةٍ فِي الْبَيْتِ فَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يُصَلِّي إِلَيْهِ ثُمَّ قَالَ " يَا عَائِشَةُ أَخِّرِيهِ عَنِّي " . فَنَزَعْتُهُ فَجَعَلْتُهُ وَسَائِدَ .
Bize Muhammed b. Abdil'a'lâ haber verdi, dedi ki: Bize Hâlid anlattı, dedi ki: Bize Şu'be, Abdurrahman b. el-Kâsım'dan, (o) Kâsım'dan, (o da) Âişe'den naklederek anlattı, dedi ki: "Evimde, üzerinde resimler bulunan bir kumaş vardı. Onu evdeki bir hücrenin (sehve) üzerine koydum. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem ona doğru namaz kılıyordu. Sonra şöyle buyurdu: 'Ey Âişe! Onu benim önümden kaldır (uzaklaştır).' Ben de onu çekip aldım ve ondan yastıklar yaptım."