5500. Hadis
أَخْبَرَنَا يُوسُفُ بْنُ حَمَّادٍ، قَالَ حَدَّثَنَا بِشْرُ بْنُ مَنْصُورٍ، عَنْ عَاصِمٍ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَرْجِسَ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم إِذَا سَافَرَ يَتَعَوَّذُ مِنْ وَعْثَاءِ السَّفَرِ وَكَآبَةِ الْمُنْقَلَبِ وَالْحَوْرِ بَعْدَ الْكَوْرِ وَدَعْوَةِ الْمَظْلُومِ وَسُوءِ الْمَنْظَرِ .
Yûsuf b. Hammâd bize haber verdi. Dedi ki: Bişr b. Mansûr bize Âsım'dan, o Abdullâh b. Sercis'ten haber verdi. Dedi ki: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem sefere çıktığı zaman yolculuğun meşakkatinden, üzüntülü bir şekilde (eve) dönmekten, iyi halden kötü hale düşmekten (havr ba'de'l-kevr), mazlumun bedduasından ve kötü bir manzara görmekten (Allah'a) sığınırdı.