13. Hadis
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي وَائِلٍ، عَنْ حُذَيْفَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم أَتَى سُبَاطَةَ قَوْمٍ فَبَالَ عَلَيْهَا قَائِمًا فَأَتَيْتُهُ بِوَضُوءٍ فَذَهَبْتُ لأَتَأَخَّرَ عَنْهُ فَدَعَانِي حَتَّى كُنْتُ عِنْدَ عَقِبَيْهِ فَتَوَضَّأَ وَمَسَحَ عَلَى خُفَّيْهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَسَمِعْتُ الْجَارُودَ يَقُولُ سَمِعْتُ وَكِيعًا يُحَدِّثُ بِهَذَا الْحَدِيثِ عَنِ الأَعْمَشِ . ثُمَّ قَالَ وَكِيعٌ هَذَا أَصَحُّ حَدِيثٍ رُوِيَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي الْمَسْحِ . وَسَمِعْتُ أَبَا عَمَّارٍ الْحُسَيْنَ بْنَ حُرَيْثٍ يَقُولُ سَمِعْتُ وَكِيعًا فَذَكَرَ نَحْوَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى وَهَكَذَا رَوَى مَنْصُورٌ وَعُبَيْدَةُ الضَّبِّيُّ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ مِثْلَ رِوَايَةِ الأَعْمَشِ . وَرَوَى حَمَّادُ بْنُ أَبِي سُلَيْمَانَ وَعَاصِمُ بْنُ بَهْدَلَةَ عَنْ أَبِي وَائِلٍ عَنِ الْمُغِيرَةِ بْنِ شُعْبَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَحَدِيثُ أَبِي وَائِلٍ عَنْ حُذَيْفَةَ أَصَحُّ . وَقَدْ رَخَّصَ قَوْمٌ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ فِي الْبَوْلِ قَائِمًا . قَالَ أَبُو عِيسَى وَعَبِيدَةُ بْنُ عَمْرٍو السَّلْمَانِيُّ رَوَى عَنْهُ إِبْرَاهِيمُ النَّخَعِيُّ . وَعَبِيدَةُ مِنْ كِبَارِ التَّابِعِينَ يُرْوَى عَنْ عَبِيدَةَ أَنَّهُ قَالَ أَسْلَمْتُ قَبْلَ وَفَاةِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِسَنَتَيْنِ . وَعُبَيْدَةُ الضَّبِّيُّ صَاحِبُ إِبْرَاهِيمَ هُوَ عُبَيْدَةُ بْنُ مُعَتِّبٍ الضَّبِّيُّ وَيُكْنَى أَبَا عَبْدِ الْكَرِيمِ .
Bize Hannâd anlattı; bize Vekî’ anlattı; el-A’meş’den; Ebû Vâil’den; Huzeyfe’den [naklederek şöye dedi]: Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem bir kavmin çöplüğüne (atık dökülen yerine) geldi ve orada ayakta idrar yaptı. Ona abdest suyu getirdim ve [müsait olması için] ondan uzaklaşmak istedim; ancak beni çağırdı, hatta topuklarının yanına kadar geldim. [Daha sonra] abdest aldı ve mestleri üzerine meshetti. Ebû Îsâ dedi ki: Cârûd’un şöyle dediğini işittim: Vekî’in bu hadisi el-A’meş’den rivayet ettiğini işittim. Sonra Vekî’ dedi ki: “Bu, mesh hakkında Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem’den rivayet edilen en sahih hadistir.” Ebû Ammâr el-Hüseyn b. Hureys’in de Vekî’den buna benzer bir şey zikrettiğini işittim. Ebû Îsâ dedi ki: Mansûr ve Ubeyde ed-Dabbî de Ebû Vâil’den, o Huzeyfe’den [naklederek] tıpkı el-A’meş’in rivayeti gibi rivayet etmişlerdir. Hammâd b. Ebû Süleyman ve Âsım b. Behdeler ise Ebû Vâil’den, o el-Mugîre b. Şu’be’den, o da Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem’den [naklederek] rivayet etmişlerse de Ebû Vâil’in Huzeyfe’den [naklettiği] hadis daha sahihtir. İlim ehlinden bir grup ayakta idrar yapmaya ruhsat (izin) vermişlerdir. Ebû Îsâ dedi ki: İbrahim en-Nehaî’nin kendisinden rivayet ettiği Ubeyde b. Amr es-Selmânî, büyük tâbiîndendir; onun “Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem’in vefatından iki yıl önce Müslüman oldum” dediği rivayet edilir. İbrahim’in arkadaşı Ubeyde ed-Dabbî ise Ubeyde b. Muattib ed-Dabbî’dir, Ebû Abdülkerîm diye künyelenir.