132. Hadis
حَدَّثَنَا بُنْدَارٌ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ سُفْيَانَ، عَنْ مَنْصُورٍ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الأَسْوَدِ، عَنْ عَائِشَةَ، قَالَتْ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم إِذَا حِضْتُ يَأْمُرُنِي أَنْ أَتَّزِرَ ثُمَّ يُبَاشِرُنِي . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أُمِّ سَلَمَةَ وَمَيْمُونَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَائِشَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَهُوَ قَوْلُ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالتَّابِعِينَ وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ .
Bize Bundâr anlattı; dedi ki: Bize Abdurrahman b. Mehdî, Süfyân’dan anlattı; O Mansûr’dan; O İbrâhim’den; O el-Esved’den; O da Âişe’den [naklederek] dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, (hayızlı olduğum zamanlarda) bana izar (belden aşağısını örten kumaş) bağlamamı emreder, sonra da benimle mübaşerette bulunurdu (ten tene temas ederdi). [Ebu İsa] dedi ki: Bu konuda Ümmü Seleme ve Meymûne’den de [hadis] rivayet edilmiştir. Ebu İsa dedi ki: Âişe’nin hadisi hasen sahihtir. Bu, Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’in ashabından ve tâbiînden pek çok ilim ehlinin görüşüdür; eş-Şâfiî, Ahmed ve İshâk da bu görüştedir.