983. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي زِيَادٍ الْكُوفِيُّ، وَهَارُونُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الْبَزَّازُ الْبَغْدَادِيُّ، قَالاَ حَدَّثَنَا سَيَّارٌ، هُوَ ابْنُ حَاتِمٍ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ ثَابِتٍ، عَنْ أَنَسٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم دَخَلَ عَلَى شَابٍّ وَهُوَ فِي الْمَوْتِ فَقَالَ " كَيْفَ تَجِدُكَ " . قَالَ وَاللَّهِ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي أَرْجُو اللَّهَ وَإِنِّي أَخَافُ ذُنُوبِي . فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يَجْتَمِعَانِ فِي قَلْبِ عَبْدٍ فِي مِثْلِ هَذَا الْمَوْطِنِ إِلاَّ أَعْطَاهُ اللَّهُ مَا يَرْجُو وَآمَنَهُ مِمَّا يَخَافُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ . وَقَدْ رَوَى بَعْضُهُمْ هَذَا الْحَدِيثَ عَنْ ثَابِتٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مُرْسَلاً .
Bize Abdullah b. Ebî Ziyâd el-Kûfî ve Hârûn b. Abdullah el-Bezzâz el-Bağdâdî anlattılar; (dediler ki:) Bize Seyyâr —ki o İbn Hâtim’dir— anlattı; (dedi ki:) Bize Ca’fer b. Süleymân anlattı; Sâbit’ten, o da Enes’ten (naklen) anlattı: Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem ölmek üzere olan bir gencin yanına girdi ve: “Kendini nasıl hissediyorsun (buluyorsun)?” buyurdu. (Genç) dedi ki: “Vallahi ey Allah’ın Resûlü! Ben Allah’tan (rahmetini) umuyorum ve günahlarımdan da korkuyorum.” Bunun üzerine Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Böyle bir konumda bir kulun kalbinde bu ikisi (korku ve ümit) birleşirse, mutlaka Allah ona umduğunu verir ve onu korktuğundan emin kılar.” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis gariptir. Bazıları bu hadisi Sâbit’ten, o da Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den mürsel olarak rivayet etmişlerdir.