1117. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَدِّهِ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " أَيُّمَا رَجُلٍ نَكَحَ امْرَأَةً فَدَخَلَ بِهَا فَلاَ يَحِلُّ لَهُ نِكَاحُ ابْنَتِهَا فَإِنْ لَمْ يَكُنْ دَخَلَ بِهَا فَلْيَنْكِحِ ابْنَتَهَا وَأَيُّمَا رَجُلٍ نَكَحَ امْرَأَةً فَدَخَلَ بِهَا أَوْ لَمْ يَدْخُلْ بِهَا فَلاَ يَحِلُّ لَهُ نِكَاحُ أُمِّهَا " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ لاَ يَصِحُّ مِنْ قِبَلِ إِسْنَادِهِ وَإِنَّمَا رَوَاهُ ابْنُ لَهِيعَةَ وَالْمُثَنَّى بْنُ الصَّبَّاحِ عَنْ عَمْرِو بْنِ شُعَيْبٍ . وَالْمُثَنَّى بْنُ الصَّبَّاحِ وَابْنُ لَهِيعَةَ يُضَعَّفَانِ فِي الْحَدِيثِ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ قَالُوا إِذَا تَزَوَّجَ الرَّجُلُ امْرَأَةً ثُمَّ طَلَّقَهَا قَبْلَ أَنْ يَدْخُلَ بِهَا حَلَّ لَهُ أَنْ يَنْكِحَ ابْنَتَهَا وَإِذَا تَزَوَّجَ الرَّجُلُ الاِبْنَةَ فَطَلَّقَهَا قَبْلَ أَنْ يَدْخُلَ بِهَا لَمْ يَحِلَّ لَهُ نِكَاحُ أُمِّهَا لِقَوْلِ اللَّهِ تَعَالَى (وَأُمَّهَاتُ نِسَائِكُمْ ) وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ .
Bize Kuteybe anlattı. Bize İbn Lehîa anlattı; Amr b. Şuayb’dan, (o) babasından, (o da) dedesinden naklettiğine göre Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurmuştur: "Hangi adam bir kadınla evlenir ve onunla gerdeğe girerse, (artık) o kadının kızıyla evlenmesi ona helal değildir. Eğer kadınla gerdeğe girmemişse kızıyla evlenebilir. Hangi adam da bir kadınla evlenirse, onunla gerdeğe girsin veya girmesin, (o kadının) annesiyle evlenmesi ona helal değildir." Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis senedi itibariyle sahih değildir. Bunu İbn Lehîa ve Müsennâ b. es-Sabbâh, Amr b. Şuayb’dan rivayet etmiştir. Müsennâ b. es-Sabbâh ve İbn Lehîa hadis konusunda zayıf kabul edilirler. İlim ehlinin çoğunluğu katında uygulama buna göredir. Onlar şöyle demişlerdir: Bir adam bir kadınla evlenir, sonra onunla gerdeğe girmeden onu boşarsa, kızıyla evlenmesi ona helaldir. Bir adam bir kızla evlenir, sonra onunla gerdeğe girmeden onu boşarsa, (kızın) annesiyle evlenmesi ona helal değildir. Çünkü Allah Teâlâ: { Eşlerinizin anneleri... } (Nisâ: 23) buyurmuştur. Bu, Şâfiî, Ahmed ve İshâk’ın görüşüdür.