1120. Hadis
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي قَيْسٍ، عَنْ هُزَيْلِ بْنِ شُرَحْبِيلَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ، قَالَ لَعَنَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم الْمُحِلَّ وَالْمُحَلَّلَ لَهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَأَبُو قَيْسٍ الأَوْدِيُّ اسْمُهُ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ ثَرْوَانَ . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا الْحَدِيثِ عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم مِنْهُمْ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ وَعُثْمَانُ بْنُ عَفَّانَ وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ عُمَرَ وَغَيْرُهُمْ وَهُوَ قَوْلُ الْفُقَهَاءِ مِنَ التَّابِعِينَ وَبِهِ يَقُولُ سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ وَابْنُ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ . قَالَ وَسَمِعْتُ الْجَارُودَ بْنَ مُعَاذٍ يَذْكُرُ عَنْ وَكِيعٍ أَنَّهُ قَالَ بِهَذَا وَقَالَ يَنْبَغِي أَنْ يُرْمَى بِهَذَا الْبَابِ مِنْ قَوْلِ أَصْحَابِ الرَّأْىِ . قَالَ جَارُودٌ قَالَ وَكِيعٌ وَقَالَ سُفْيَانُ إِذَا تَزَوَّجَ الرَّجُلُ الْمَرْأَةَ لِيُحَلِّلَهَا ثُمَّ بَدَا لَهُ أَنْ يُمْسِكَهَا فَلاَ يَحِلُّ لَهُ أَنْ يُمْسِكَهَا حَتَّى يَتَزَوَّجَهَا بِنِكَاحٍ جَدِيدٍ .
Bize Mahmûd b. Ğaylân anlattı. Bize Ebû Ahmed ez-Zübeyrî anlattı. Bize Süfyân anlattı; Ebû Kays’tan, (o) Hüzeyl b. Şurahbîl’den, (o) Abdullah b. Mes’ûd’dan (naklettiğine göre) şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem hülle yapana ve kendisine hülle yapılana lanet etti. Ebû Îsâ dedi ki: Bu, hasen sahih bir hadistir. Ebû Kays el-Evdî’nin adı Abdurrahman b. Servân’dır. Bu hadis Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den birçok yolla rivayet edilmiştir. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in ashabından Ömer b. el-Hattâb, Osman b. Affân, Abdullah b. Ömer ve diğer ilim ehli katında uygulama bu hadise göredir. Tâbiîn fakihlerinin görüşü de budur. Süfyân es-Sevrî, İbnü’l-Mübârek, Şâfiî, Ahmed ve İshâk da bu görüştedir. (Tirmizî) dedi ki: Cârûd b. Muâz’ın şöyle dediğini işittim: Vekî’den nakledildiğine göre o bu görüşü savunmuş ve şöyle demiştir: "Rey ehlinin bu konudaki sözü (uygulamadan) atılmalıdır." Cârûd dedi ki: Vekî’ ve Süfyân şöyle demiştir: "Bir adam bir kadını (eski kocasına) helal kılmak için onunla evlenir, sonra onu (nikâhında) tutmak isterse, yeni bir nikâhla onunla evlenmedikçe onu tutması helal olmaz."