1121. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، وَالْحَسَنِ، ابْنَىْ مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِمَا، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ مُتْعَةِ النِّسَاءِ وَعَنْ لُحُومِ الْحُمُرِ الأَهْلِيَّةِ زَمَنَ خَيْبَرَ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ سَبْرَةَ الْجُهَنِيِّ وَأَبِي هُرَيْرَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَلِيٍّ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ وَإِنَّمَا رُوِيَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ شَيْءٌ مِنَ الرُّخْصَةِ فِي الْمُتْعَةِ ثُمَّ رَجَعَ عَنْ قَوْلِهِ حَيْثُ أُخْبِرَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَأَمْرُ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ عَلَى تَحْرِيمِ الْمُتْعَةِ وَهُوَ قَوْلُ الثَّوْرِيِّ وَابْنِ الْمُبَارَكِ وَالشَّافِعِيِّ وَأَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ .
Bize İbn Ebî Ömer anlattı. Bize Süfyân anlattı; Zührî’den, (o) Abdullah ve Hasan –Muhammed b. Alî’nin iki oğludur–’dan, (onlar) babalarından, (o da) Alî b. Ebî Tâlib’den naklettiğine göre Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, Hayber zamanı muta nikâhını ve evcil eşek etlerini (yemeyi) yasakladı. (Tirmizî) dedi ki: Bu konuda Sebre el-Cühenî ve Ebû Hureyre’den de hadis vardır. Ebû Îsâ dedi ki: Alî hadisi hasen sahih bir hadistir. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in ashabından ve diğerlerinden ilim ehli katında uygulama buna göredir. İbn Abbâs’tan muta konusunda bir ruhsat olduğu rivayet edilmiş, ancak Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den (gelen yasak) kendisine haber verilince bu görüşünden dönmüştür. İlim ehlinin çoğunun görüşü mutanın haram olduğu yönündedir. Sevrî, İbnü’l-Mübârek, Şâfiî, Ahmed ve İshâk’ın görüşü de budur.