Nikâh Kitabı

Et-Tirmizi · Sünen-i Tirmizi (Standart Arapça Metin) · Türkçe çeviri

1122. Hadis

حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُقْبَةَ، أَخُو قَبِيصَةَ بْنِ عُقْبَةَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ الثَّوْرِيُّ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُبَيْدَةَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ كَعْبٍ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ إِنَّمَا كَانَتِ الْمُتْعَةُ فِي أَوَّلِ الإِسْلاَمِ كَانَ الرَّجُلُ يَقْدَمُ الْبَلْدَةَ لَيْسَ لَهُ بِهَا مَعْرِفَةٌ فَيَتَزَوَّجُ الْمَرْأَةَ بِقَدْرِ مَا يَرَى أَنَّهُ يُقِيمُ فَتَحْفَظُ لَهُ مَتَاعَهُ وَتُصْلِحُ لَهُ شَيْئَهُ حَتَّى إِذَا نَزَلَتِ الآيَةُ ‏:‏ ‏(‏ إِلاَّ عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ ‏)‏ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍ فَكُلُّ فَرْجٍ سِوَى هَذَيْنِ فَهُوَ حَرَامٌ ‏.‏

Bize Mahmûd b. Ğaylân anlattı. Bize Süfyân b. Ukbe –Kabîsa b. Ukbe’nin kardeşidir– anlattı. Bize Süfyân es-Sevrî anlattı; Mûsâ b. Ubeyde’den, (o) Muhammed b. Ka’b’dan, (o da) İbn Abbâs’tan naklettiğine göre şöyle demiştir: Muta nikâhı İslam’ın ilk dönemlerinde vardı. Bir adam hiç tanımadığı bir beldeye geldiğinde, orada kalacağını düşündüğü süre kadar bir kadınla evlenirdi. Kadın onun eşyasını korur ve işlerini görürdü. Nihayet şu ayet indi: { Ancak eşleri ve ellerinin altında bulunan cariyeleri hariç. } (Mü’minûn: 6). İbn Abbâs (devamla) şöyle dedi: "Bu ikisi dışındaki her türlü cinsel ilişki haramdır."