1237. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو مُوسَى، مُحَمَّدُ بْنُ مُثَنَّى حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ قَتَادَةَ، عَنِ الْحَسَنِ، عَنْ سَمُرَةَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم نَهَى عَنْ بَيْعِ الْحَيَوَانِ بِالْحَيَوَانِ نَسِيئَةً . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ وَجَابِرٍ وَابْنِ عُمَرَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ سَمُرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَسَمَاعُ الْحَسَنِ مِنْ سَمُرَةَ صَحِيحٌ هَكَذَا قَالَ عَلِيُّ بْنُ الْمَدِينِيِّ وَغَيْرُهُ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ فِي بَيْعِ الْحَيَوَانِ بِالْحَيَوَانِ نَسِيئَةً وَهُوَ قَوْلُ سُفْيَانَ الثَّوْرِيِّ وَأَهْلِ الْكُوفَةِ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ . وَقَدْ رَخَّصَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ فِي بَيْعِ الْحَيَوَانِ بِالْحَيَوَانِ نَسِيئَةً وَهُوَ قَوْلُ الشَّافِعِيِّ وَإِسْحَاقَ .
Bize Ebû Mûsâ Muhammed b. Müsennâ anlattı. Bize Abdurrahman b. Mehdî, Hammâd b. Seleme'den, (o) Katâde'den, (o) Hasan'dan, (o) Semüre'den naklettiğine göre; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem, hayvanın hayvan karşılığında veresiye (nesîe) satılmasını yasakladı. (Ebû Îsâ) dedi ki: Bu konuda İbn Abbâs, Câbir ve İbn Ömer'den de hadis rivayet edilmiştir. Ebû Îsâ dedi ki: Semüre hadisi hasen sahihtir. Hasan'ın Semüre'den işitmesi sahihtir. Ali b. El-Medînî ve başkaları böyle söylemiştir. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabından ve diğerlerinden ilim ehlinin çoğunluğu katında amel buna göredir (hayvanın hayvanla veresiye satılması caiz değildir). Bu Süfyân es-Sevrî ve Kûfe ehlinin görüşüdür. Ahmed de bu görüştedir. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabından ve diğerlerinden bazı ilim ehli ise hayvanın hayvan karşılığında veresiye satılmasına ruhsat vermişlerdir. Bu Şâfiî ve İshâk'ın görüşüdür.