1253. Hadis
حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي عُمَرَ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ زَكَرِيَّا، عَنِ الشَّعْبِيِّ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، أَنَّهُ بَاعَ مِنَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بَعِيرًا وَاشْتَرَطَ ظَهْرَهُ إِلَى أَهْلِهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ جَابِرٍ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ . يَرَوْنَ الشَّرْطَ فِي الْبَيْعِ جَائِزًا إِذَا كَانَ شَرْطًا وَاحِدًا . وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَإِسْحَاقَ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ لاَ يَجُوزُ الشَّرْطُ فِي الْبَيْعِ وَلاَ يَتِمُّ الْبَيْعُ إِذَا كَانَ فِيهِ شَرْطٌ .
Bize İbn Ebî Ömer anlattı. Bize Vekî', Zekeriyyâ'dan, o Şa'bî'den, o da Câbir b. Abdillah'tan naklettiğine göre; Câbir, Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'e bir deve satmış ve ailesine (varıncaya kadar) sırtını (binmeyi) şart koşmuştur. Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Câbir'den birçok yolla rivayet edilmiştir. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabından ve diğerlerinden bazı ilim ehlinin uygulaması buna göredir. Onlar, tek bir şart olması kaydıyla satışta şart koşmayı caiz görürler. Ahmed ve İshâk'ın görüşü budur. Bazı ilim ehli ise satışta şart koşmanın caiz olmadığını ve içinde şart bulunan satışın tamam (geçerli) olmayacağını söylemişlerdir.