188. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ، يَحْيَى بْنُ خَلَفٍ الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ حَنَشٍ، عَنْ عِكْرِمَةَ، عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " مَنْ جَمَعَ بَيْنَ الصَّلاَتَيْنِ مِنْ غَيْرِ عُذْرٍ فَقَدْ أَتَى بَابًا مِنْ أَبْوَابِ الْكَبَائِرِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَحَنَشٌ هَذَا هُوَ أَبُو عَلِيٍّ الرَّحَبِيُّ وَهُوَ حُسَيْنُ بْنُ قَيْسٍ وَهُوَ ضَعِيفٌ عِنْدَ أَهْلِ الْحَدِيثِ ضَعَّفَهُ أَحْمَدُ وَغَيْرُهُ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ أَنْ لاَ يَجْمَعَ بَيْنَ الصَّلاَتَيْنِ إِلاَّ فِي السَّفَرِ أَوْ بِعَرَفَةَ . وَرَخَّصَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنَ التَّابِعِينَ فِي الْجَمْعِ بَيْنَ الصَّلاَتَيْنِ لِلْمَرِيضِ وَبِهِ يَقُولُ أَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ يَجْمَعُ بَيْنَ الصَّلاَتَيْنِ فِي الْمَطَرِ وَبِهِ يَقُولُ الشَّافِعِيُّ وَأَحْمَدُ وَإِسْحَاقُ . وَلَمْ يَرَ الشَّافِعِيُّ لِلْمَرِيضِ أَنْ يَجْمَعَ بَيْنَ الصَّلاَتَيْنِ .
Bize Ebu Seleme Yahyâ b. Halef el-Basrî anlattı; bize el-Mu’temir b. Süleyman, babasından; O Haneş’ten; O İkrime’den; O da İbn Abbâs’tan [naklederek] anlattı: Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Kim geçerli bir mazereti olmaksızın iki namazı birleştirerek kılarsa, büyük günah kapılarından birine girmiş olur.” Ebu İsa dedi ki: Bu (isnadındaki) Haneş, Ebu Ali er-Rahabî’dir ve (isimi) Hüseyin b. Kays’tır. Kendisi hadis ehli nezdinde zayıftır; Ahmed ve diğerleri onu zayıf saymıştır. İlim ehline göre uygulama; yolculuk veya Arafat dışında iki namazın birleştirilmemesi şeklindedir. Tâbiînden bazı ilim ehli, hasta olan kimse için iki namazı birleştirmesine ruhsat vermişlerdir ki Ahmed ve İshâk da bu görüştedir. Bazı ilim ehli ise yağmur (şartıyla) iki namazın birleştirilebileceğini söylemişlerdir. eş-Şâfiî, Ahmed ve İshâk bu görüştedir; ancak eş-Şâfiî hasta için iki namazı birleştirmeyi (caiz) görmemiştir.