189. Hadis
حَدَّثَنَا سَعِيدُ بْنُ يَحْيَى بْنِ سَعِيدٍ الأُمَوِيُّ، حَدَّثَنَا أَبِي، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِبْرَاهِيمَ بْنِ الْحَارِثِ التَّيْمِيِّ، عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ لَمَّا أَصْبَحْنَا أَتَيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأَخْبَرْتُهُ بِالرُّؤْيَا فَقَالَ " إِنَّ هَذِهِ لَرُؤْيَا حَقٍّ فَقُمْ مَعَ بِلاَلٍ فَإِنَّهُ أَنْدَى وَأَمَدُّ صَوْتًا مِنْكَ فَأَلْقِ عَلَيْهِ مَا قِيلَ لَكَ وَلْيُنَادِ بِذَلِكَ " . قَالَ فَلَمَّا سَمِعَ عُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ نِدَاءَ بِلاَلٍ بِالصَّلاَةِ خَرَجَ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ يَجُرُّ إِزَارَهُ وَهُوَ يَقُولُ يَا رَسُولَ اللَّهِ وَالَّذِي بَعَثَكَ بِالْحَقِّ لَقَدْ رَأَيْتُ مِثْلَ الَّذِي قَالَ . قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " فَلِلَّهِ الْحَمْدُ فَذَلِكَ أَثْبَتُ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ زَيْدٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ أَتَمَّ مِنْ هَذَا الْحَدِيثِ وَأَطْوَلَ وَذَكَرَ فِيهِ قِصَّةَ الأَذَانِ مَثْنَى مَثْنَى وَالإِقَامَةِ مَرَّةً مَرَّةً . وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدٍ هُوَ ابْنُ عَبْدِ رَبِّهِ وَيُقَالُ ابْنُ عَبْدِ رَبٍّ وَلاَ نَعْرِفُ لَهُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم شَيْئًا يَصِحُّ إِلاَّ هَذَا الْحَدِيثَ الْوَاحِدَ فِي الأَذَانِ . وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ زَيْدِ بْنِ عَاصِمٍ الْمَازِنِيُّ لَهُ أَحَادِيثُ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَهُوَ عَمُّ عَبَّادِ بْنِ تَمِيمٍ .
Bize Saîd b. Yahyâ b. Saîd el-Ümevî anlattı; bize babam anlattı; bize Muhammed b. İshâk, Muhammed b. İbrâhîm b. el-Hâris et-Teymî’den; o Muhammed b. Abdullah b. Zeyd’den; o da babasından [naklederek] anlattı: [Babası] dedi ki: ‘Sabah olunca Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’e geldik ve ben ona (rüyada gördüğüm) ezanı haber verdim.’ [Efendimiz] şöyle buyurdu: “Şüphesiz bu hak rüyadır. Bilal ile beraber kalk; çünkü bu [ezan sözlerini] ona öğret/söyle, o da nida etsin (okusun); zira onun sesi senden daha gür ve daha uzağa ulaşır.” [Abdullah b. Zeyd devamla] dedi ki: Ömer b. el-Hattâb, Bilal’in namaz için nidasını (ezanı) işitince ridasını (üst örtüsünü) çeke çeke (hızlıca) Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in yanına çıktı ve: ‘Ey Allah’ın Resulü! Seni hak ile gönderen [Allah]’a yemin olsun ki, ben de onun söylediğine benzer bir şey gördüm’ diyordu. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem de: “Allah’a hamdolsun; işte bu (iki rüyanın birleşmesi) durumu daha da pekiştirdi.” buyurdu. [Ebu İsa] dedi ki: Bu konuda İbn Ömer’den de [hadis] rivayet edilmiştir. Ebu İsa dedi ki: Abdullah b. Zeyd’in hadisi hasen sahihtir. İbrâhîm b. Sa’d, bu hadisi Muhammed b. İshâk’tan bu rivayetten daha tam ve daha uzun bir şekilde; içinde ezanın (kelimelerinin) ikişer, kametin ise birer kere söylenme kıssasını da zikrederek rivayet etmiştir. [Bu hadisteki] Abdullah b. Zeyd, İbn Abd Rabbih’dir -ve ona İbn Abd Rabb’de denilir- ve Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’den bu ezan hadisinden başka sahih bir rivayetini bilmiyoruz. [Sahabilerden] Abdullah b. Zeyd b. Âsım el-Mâzinî’nin ise Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem’den pek çok hadisi vardır; kendisi Abbâd b. Temîm’in amcasıdır.