217. Hadis
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ بُرْقَانَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ الأَصَمِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " لَقَدْ هَمَمْتُ أَنْ آمُرَ فِتْيَتِي أَنْ يَجْمَعُوا حُزَمَ الْحَطَبِ ثُمَّ آمُرَ بِالصَّلاَةِ فَتُقَامَ ثُمَّ أُحَرِّقَ عَلَى أَقْوَامٍ لاَ يَشْهَدُونَ الصَّلاَةَ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَسْعُودٍ وَأَبِي الدَّرْدَاءِ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَمُعَاذِ بْنِ أَنَسٍ وَجَابِرٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رُوِيَ عَنْ غَيْرِ وَاحِدٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم أَنَّهُمْ قَالُوا مَنْ سَمِعَ النِّدَاءَ فَلَمْ يُجِبْ فَلاَ صَلاَةَ لَهُ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ هَذَا عَلَى التَّغْلِيظِ وَالتَّشْدِيدِ وَلاَ رُخْصَةَ لأَحَدٍ فِي تَرْكِ الْجَمَاعَةِ إِلاَّ مِنْ عُذْرٍ .
Bize Hennâd anlattı; bize Vekî anlattı; Cafer b. Burkan'dan; Yezid b. Esam'dan; Ebû Hüreyre'den; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den; buyurdu ki: “Andolsun içimden şöyle geçti: Gençlerime odun demetleri toplamalarını emredeyim. Sonra namazı emredeyim ve kamet getirilsin. Sonra namaza gelmeyen toplulukların evlerini üzerlerine yakayım.” Ebû Îsâ dedi ki: “Bu konuda Abdullah b. Mesud, Ebû Derda, İbn Abbas, Muaz b. Enes ve Câbir'den de rivayet vardır. Ebû Hüreyre hadisi hasen sahih bir hadistir. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabından birçok kimseden rivayet edildiğine göre şöyle demişlerdir: ‘Kim nida'yı işitir de icabet etmezse onun namazı yoktur.’ Bazı ilim ehli; ‘Bu, ağırlaştırma ve sakındırma içindir. Bir mazereti olmadıkça kimse için cemaati terk etme ruhsatı yoktur’ demiştir.”