252. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ سِمَاكِ بْنِ حَرْبٍ، عَنْ قَبِيصَةَ بْنِ هُلْبٍ، عَنْ أَبِيهِ، قَالَ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَؤُمُّنَا فَيَأْخُذُ شِمَالَهُ بِيَمِينِهِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ وَائِلِ بْنِ حُجْرٍ وَغُطَيْفِ بْنِ الْحَارِثِ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَابْنِ مَسْعُودٍ وَسَهْلِ بْنِ سَعْدٍ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ هُلْبٍ حَدِيثٌ حَسَنٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَالتَّابِعِينَ وَمَنْ بَعْدَهُمْ يَرَوْنَ أَنْ يَضَعَ الرَّجُلُ يَمِينَهُ عَلَى شِمَالِهِ فِي الصَّلاَةِ . وَرَأَى بَعْضُهُمْ أَنْ يَضَعَهُمَا فَوْقَ السُّرَّةِ . وَرَأَى بَعْضُهُمْ أَنْ يَضَعَهُمَا تَحْتَ السُّرَّةِ . وَكُلُّ ذَلِكَ وَاسِعٌ عِنْدَهُمْ . وَاسْمُ هُلْبٍ يَزِيدُ بْنُ قُنَافَةَ الطَّائِيُّ .
Bize Kuteybe anlattı; dedi ki: Bize Ebu'l-Ahvas anlattı; Simâk b. Harb'den; Kabîsa b. Hulb'den; babasından. O şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem bize imamlık yapardı ve sol elini sağ eliyle tutardı. (Ebû Îsâ) dedi ki: Bu konuda Vâil b. Hucr, Gutayf b. el-Hâris, İbn Abbâs, İbn Mes'ûd ve Sehl b. Sa'd'dan da rivayet vardır. Ebû Îsâ dedi ki: Hulb hadisi hasen bir hadistir. Peygamber sallallâhu aleyhi ve sellem'in ashabından, Tâbiîn'den ve onlardan sonrakilerden ilim ehlinin uygulaması buna göredir; kişinin namazda sağ elini sol elinin üzerine koymasını uygun görürler. Bazıları ellerin göbeğin üzerine konulacağı görüşündedir. Bazıları da göbeğin altına konulacağı görüşündedir. Onlara göre bunların hepsi geniştir. Hulb'ün ismi Yezîd b. Kunâfe et-Tâî'dir.