352. Hadis
حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ وَكِيعٍ، حَدَّثَنَا أَبُو خَالِدٍ الأَحْمَرُ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ عُمَرَ، عَنْ نَافِعٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، أَنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم صَلَّى إِلَى بَعِيرِهِ أَوْ رَاحِلَتِهِ وَكَانَ يُصَلِّي عَلَى رَاحِلَتِهِ حَيْثُمَا تَوَجَّهَتْ بِهِ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَهُوَ قَوْلُ بَعْضِ أَهْلِ الْعِلْمِ لاَ يَرَوْنَ بِالصَّلاَةِ إِلَى الْبَعِيرِ بَأْسًا أَنْ يَسْتَتِرَ بِهِ .
Bize Süfyân b. Vekî’ anlattı; bize Ebû Hâlid el-Ahmer anlattı; Ubeydullah b. Ömer’den; Nâfi’den; İbn Ömer’den [naklederek]; “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem devesine veya bineğine doğru namaz kıldı. O, bineği üzerinde, [binek] kendisini ne tarafa döndürürse oraya doğru namaz kılardı.” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahih bir hadistir. İlim ehlinden bazısının görüşü budur. Onlar, deveye doğru namaz kılmakta; onunla sütre edinmekte bir beis görmezler.