356. Hadis
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، وَهَنَّادٌ، قَالاَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ، عَنْ أَبَانَ بْنِ يَزِيدَ الْعَطَّارِ، عَنْ بُدَيْلِ بْنِ مَيْسَرَةَ الْعُقَيْلِيِّ، عَنْ أَبِي عَطِيَّةَ، رَجُلٍ مِنْهُمْ قَالَ كَانَ مَالِكُ بْنُ الْحُوَيْرِثِ يَأْتِينَا فِي مُصَلاَّنَا يَتَحَدَّثُ فَحَضَرَتِ الصَّلاَةُ يَوْمًا فَقُلْنَا لَهُ تَقَدَّمْ . فَقَالَ لِيَتَقَدَّمْ بَعْضُكُمْ حَتَّى أُحَدِّثَكُمْ لِمَ لاَ أَتَقَدَّمُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَقُولُ " مَنْ زَارَ قَوْمًا فَلاَ يَؤُمَّهُمْ وَلْيَؤُمَّهُمْ رَجُلٌ مِنْهُمْ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَالْعَمَلُ عَلَى هَذَا عِنْدَ أَكْثَرِ أَهْلِ الْعِلْمِ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَغَيْرِهِمْ قَالُوا صَاحِبُ الْمَنْزِلِ أَحَقُّ بِالإِمَامَةِ مِنَ الزَّائِرِ . وَقَالَ بَعْضُ أَهْلِ الْعِلْمِ إِذَا أَذِنَ لَهُ فَلاَ بَأْسَ أَنْ يُصَلِّيَ بِهِ . وَقَالَ إِسْحَاقُ بِحَدِيثِ مَالِكِ بْنِ الْحُوَيْرِثِ وَشَدَّدَ فِي أَنْ لاَ يُصَلِّيَ أَحَدٌ بِصَاحِبِ الْمَنْزِلِ وَإِنْ أَذِنَ لَهُ صَاحِبُ الْمَنْزِلِ . قَالَ وَكَذَلِكَ فِي الْمَسْجِدِ لاَ يُصَلِّي بِهِمْ فِي الْمَسْجِدِ إِذَا زَارَهُمْ يَقُولُ لِيُصَلِّ بِهِمْ رَجُلٌ مِنْهُمْ .
Bize Mahmud b. Gaylân ve Hennâd anlattı; dediler ki: Bize Vekî’ anlattı; Ebân b. Yezîd el-Attâr’dan; Büdeyl b. Meysere el-Ukaylî’den; onlardan biri olan Ebû Atıyye’den [naklederek]; dedi ki: Mâlik b. Huveyris musallamıza (namaz kıldığımız yere) gelir, konuşurdu. Bir gün namaz vakti geldi; ona: “Öne geç (imam ol)” dedik. O da şöyle dedi: “Sizden biri öne geçsin. Size neden öne geçmediğimi anlatayım. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’i şöyle buyururken işittim: ‘Kim bir kavmi ziyaret ederse onlara imam olmasın; onlardan bir adam onlara imam olsun.’” Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahih bir hadistir. Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’in ashabından ve başkalarından ilim ehlinin çoğuna göre amel bunun üzerinedir. Onlar: “Ev sahibi, imamlığa misafirden (ziyaretçiden) daha layıktır” demişlerdir. İlim ehlinden bazısı ise: “Eğer ona izin verirse kıldırmasında bir beis yoktur” demişlerdir. İshak, Mâlik b. Huveyris hadisini almış (delil olarak kullanmış) ve ev sahibi ona izin verse bile kimsenin ev sahibine namaz kıldırmaması konusunda katı davranmıştır. Dedi ki: “Aynı şekilde mescitte de böyledir; kişi bir kavmi ziyaret ettiğinde onlara mescitte namaz kıldırmaz; ‘Onlara kendilerinden bir adam namaz kıldırsın’ der.”