378. Hadis
حَدَّثَنَا هَنَّادٌ، حَدَّثَنَا قَبِيصَةُ، عَنْ حَمَّادِ بْنِ سَلَمَةَ، عَنْ عِسْلِ بْنِ سُفْيَانَ، عَنْ عَطَاءِ بْنِ أَبِي رَبَاحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ نَهَى رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَنِ السَّدْلِ فِي الصَّلاَةِ . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنْ أَبِي جُحَيْفَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ أَبِي هُرَيْرَةَ لاَ نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ عَطَاءٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ مَرْفُوعًا إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ عِسْلِ بْنِ سُفْيَانَ . وَقَدِ اخْتَلَفَ أَهْلُ الْعِلْمِ فِي السَّدْلِ فِي الصَّلاَةِ فَكَرِهَ بَعْضُهُمُ السَّدْلَ فِي الصَّلاَةِ وَقَالُوا هَكَذَا تَصْنَعُ الْيَهُودُ . وَقَالَ بَعْضُهُمْ إِنَّمَا كُرِهَ السَّدْلُ فِي الصَّلاَةِ إِذَا لَمْ يَكُنْ عَلَيْهِ إِلاَّ ثَوْبٌ وَاحِدٌ فَأَمَّا إِذَا سَدَلَ عَلَى الْقَمِيصِ فَلاَ بَأْسَ . وَهُوَ قَوْلُ أَحْمَدَ وَكَرِهَ ابْنُ الْمُبَارَكِ السَّدْلَ فِي الصَّلاَةِ .
Bize Hennâd anlattı; bize Kabîsa anlattı; Hammâd b. Seleme’den; Isl b. Süfyan’dan; Atâ b. Ebî Rebâh’tan; Ebû Hureyre’den; dedi ki: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem, namazda sedlden (elbisesini omuzlarından aşağı salıvermekten) nehyetti. Dedi ki: Bu konuda Ebû Cuhayfe’den de [hadis] vardır. Ebû Îsâ dedi ki: Ebû Hureyre hadisini, Atâ’dan; Ebû Hureyre’den merfu olarak sadece Isl b. Süfyan hadisinden biliyoruz. İlim ehli namazda sedl konusunda ihtilaf etmişlerdir. Bazıları namazda sedli mekruh görmüşler ve “Yahudiler böyle yapar” demişlerdir. Bazıları da şöyle demişlerdir: “Sedl namazda ancak üzerinde (başka elbise olmayıp) tek bir elbise olduğu zaman mekruh görülmüştür. Ama eğer gömlek (kamîs) üzerine (cübbe gibi bir şeyi) salarsa bir beis yoktur.” Bu, Ahmed’in görüşüdür. İbnü’l-Mübarek ise namazda sedli (mutlak olarak) mekruh görmüştür.