417. Hadis
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، وَأَبُو عَمَّارٍ قَالاَ حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ رَمَقْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم شَهْرًا فَكَانَ يَقْرَأُ فِي الرَّكْعَتَيْنِ قَبْلَ الْفَجْرِ بِـْ : (يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ ) وَ (قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ) قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ مَسْعُودٍ وَأَنَسٍ وَأَبِي هُرَيْرَةَ وَابْنِ عَبَّاسٍ وَحَفْصَةَ وَعَائِشَةَ . قَالَ أَبُو عِيسَى حَدِيثُ ابْنِ عُمَرَ حَدِيثٌ حَسَنٌ وَلاَ نَعْرِفُهُ مِنْ حَدِيثِ الثَّوْرِيِّ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ أَبِي أَحْمَدَ وَالْمَعْرُوفُ عِنْدَ النَّاسِ حَدِيثُ إِسْرَائِيلَ عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ . وَقَدْ رُوِيَ عَنْ أَبِي أَحْمَدَ عَنْ إِسْرَائِيلَ هَذَا الْحَدِيثُ أَيْضًا . وَأَبُو أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيُّ ثِقَةٌ حَافِظٌ . قَالَ سَمِعْتُ بُنْدَارًا يَقُولُ مَا رَأَيْتُ أَحَدًا أَحْسَنَ حِفْظًا مِنْ أَبِي أَحْمَدَ الزُّبَيْرِيِّ . وَأَبُو أَحْمَدَ اسْمُهُ مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ الْكُوفِيُّ الأَسَدِيُّ .
Bize Mahmûd b. Ğaylân ve Ebû Ammâr anlattı; dediler ki: Bize Ebû Ahmed ez-Zübeyrî anlattı; dedi ki: Bize Süfyân anlattı; Ebû İshâk’tan; Mücâhid’den; İbn Ömer’den; dedi ki: “Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’i bir ay boyunca gözetledim. Sabah namazından önceki iki rekâtta şunları okuyordu: { يَا أَيُّهَا الْكَافِرُونَ } “Ey kâfirler...” ve { قُلْ هُوَ اللَّهُ أَحَدٌ } “De ki: O Allah birdir...”” Bu konuda İbn Mes’ûd, Enes, Ebû Hureyre, İbn Abbâs, Hafsa ve Âişe’den de rivayet vardır. Ebû Îsâ dedi ki: İbn Ömer hadisi hasendir. Biz bunu Sevrî’nin hadisinden; Ebû İshâk’tan rivayetiyle sadece Ebû Ahmed’in hadisinden biliyoruz. İnsanlar nezdinde maruf olan, İsrâîl’in Ebû İshâk’tan rivayetidir. Bu hadis Ebû Ahmed’den; İsrâîl’den de rivayet edilmiştir. Ebû Ahmed ez-Zübeyrî sika (güvenilir) bir hafızdır. (Ebû Îsâ) dedi ki: Bundâr’ı şöyle derken işittim: Ebû Ahmed ez-Zübeyrî’den daha güçlü hafızası olan birini görmedim. Ebû Ahmed’in ismi Muhammed b. Abdillâh b. ez-Zübeyr el-Kûfî el-Esedî’dir.