2117. Hadis
حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيُّ، حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ بْنُ عَبْدِ الْوَارِثِ، حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ، وَهُوَ جَدُّ هَذَا النَّصْرِ حَدَّثَنَا الأَشْعَثُ بْنُ جَابِرٍ، عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، أَنَّهُ حَدَّثَهُ عَنْ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ " إِنَّ الرَّجُلَ لَيَعْمَلُ وَالْمَرْأَةُ بِطَاعَةِ اللَّهِ سِتِّينَ سَنَةً ثُمَّ يَحْضُرُهُمَا الْمَوْتُ فَيُضَارَّانِ فِي الْوَصِيَّةِ فَتَجِبُ لَهُمَا النَّارُ " . ثُمَّ قَرَأَ عَلَىَّ أَبُو هُرَيْرَةَْ : (مِنْ بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصَى بِهَا أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ وَصِيَّةً مِنَ اللَّهِ ) إِلَى قَوْلِهِ : ( ذَلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ) قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ . وَنَصْرُ بْنُ عَلِيٍّ الَّذِي رَوَى عَنِ الأَشْعَثِ بْنِ جَابِرٍ هُوَ جَدُّ نَصْرِ بْنِ عَلِيٍّ الْجَهْضَمِيِّ .
Bize Nasr b. Ali el-Cehdamî anlattı. (Dedi ki): Bize Abdüssamed b. Abdülvâris anlattı. (Dedi ki): Bize Nasr b. Ali –ki bu (ravinin) dedesidir– anlattı. (Dedi ki): Bize Eş’as b. Câbir anlattı, Şehr b. Havşeb’den, o Ebû Hüreyre’den. (Ebû Hüreyre) ona Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’den (şöyle buyurduğunu) nakletti: “Şüphesiz bir adam ve bir kadın altmış sene Allah’a itaatle amel ederler. Sonra onlara ölüm gelir (ölüm döşeğine düşerler) ve vasiyette (mirasçılara) zarar verirler (miras kaçırırlar). Bu yüzden onlara ateş vacip olur.” Sonra Ebû Hüreyre bana şu ayeti okudu: “(Yapılan vasiyet yerine getirildikten veya borç ödendikten sonra) kimseye zarar verilmemelidir. Bu Allah’tan bir vasiyettir… İşte bu büyük kurtuluştur.” (Nisâ, 4/12-13). Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahih gariptir. Eş’as b. Câbir’den rivayet eden Nasr b. Ali, (bize bu hadisi rivayet eden) Nasr b. Ali el-Cehdamî’nin dedesidir.