2134. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَبِيبِ بْنِ عَرَبِيٍّ، قَالَ حَدَّثَنَا الْمُعْتَمِرُ بْنُ سُلَيْمَانَ، قَالَ حَدَّثَنَا أَبِي، عَنْ سُلَيْمَانَ الأَعْمَشِ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " احْتَجَّ آدَمُ وَمُوسَى فَقَالَ مُوسَى يَا آدَمُ أَنْتَ الَّذِي خَلَقَكَ اللَّهُ بِيَدِهِ وَنَفَخَ فِيكَ مِنْ رُوحِهِ أَغْوَيْتَ النَّاسَ وَأَخْرَجْتَهُمْ مِنَ الْجَنَّةِ . قَالَ فَقَالَ آدَمُ وَأَنْتَ مُوسَى الَّذِي اصْطَفَاكَ اللَّهُ بِكَلاَمِهِ أَتَلُومُنِي عَلَى عَمَلٍ عَمِلْتُهُ كَتَبَهُ اللَّهُ عَلَىَّ قَبْلَ أَنْ يَخْلُقَ السَّمَوَاتِ وَالأَرْضَ قَالَ فَحَجَّ آدَمُ مُوسَى " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ عُمَرَ وَجُنْدَبٍ . وَهَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ مِنْ حَدِيثِ سُلَيْمَانَ التَّيْمِيِّ عَنِ الأَعْمَشِ . وَقَدْ رَوَى بَعْضُ أَصْحَابِ الأَعْمَشِ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ . وَقَالَ بَعْضُهُمْ عَنِ الأَعْمَشِ عَنْ أَبِي صَالِحٍ عَنْ أَبِي سَعِيدٍ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Bize Yahya b. Habîb b. Arabî anlattı. (Dedi ki): Bize Mu’temir b. Süleyman anlattı. (Dedi ki): Bize babam anlattı, Süleyman el-A’meş’ten, o Ebû Salih’ten, o Ebû Hureyre’den, o da Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den. (Şöyle) buyurdu: “Âdem ve Mûsâ (Rablerinin huzurunda) tartıştılar (hüccetleştiler). Mûsâ dedi ki: ‘Sen o Âdem’sin ki Allah seni eliyle yarattı ve sana ruhundan üfledi. (Fakat) insanları azdırdın (sapmalarına sebep oldun) ve onları cennetten çıkardın.’ (Ravi) dedi ki: Âdem (şöyle) cevap verdi: ‘Sen de o Mûsâ’sın ki Allah seni kelamıyla (konuşmasıyla) seçkin kıldı. Allah’ın gökleri ve yeri yaratmadan önce üzerime yazdığı (takdir ettiği) bir işi işlediğimden dolayı beni kınıyor musun?’ (Resûlullah) buyurdu ki: ‘Böylece Âdem Mûsâ’yı (delil getirmede) yendi.’” Ebû Îsâ dedi ki: Bu konuda Ömer ve Cündeb’den de hadis rivayet edilmiştir. Bu hadis, Süleyman et-Teymî’nin A’meş’ten rivayeti olarak bu vechinden hasen sahih gariptir. A’meş’in bazı arkadaşları (bu hadisi) A’meş’ten, o Ebû Salih’ten, o Ebû Hureyre’den, o da Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den (buradakine) benzer şekilde rivayet etmişlerdir. Bazıları ise A’meş’ten, o Ebû Salih’ten, o Ebû Saîd’den, o da Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den diye rivayet etmişlerdir. Bu hadis Ebû Hureyre’den, o da Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den (gelen) başka vecihlerle de rivayet edilmiştir.