2144. Hadis
حَدَّثَنَا أَبُو الْخَطَّابِ، زِيَادُ بْنُ يَحْيَى الْبَصْرِيُّ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَيْمُونٍ، عَنْ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنْ جَابِرِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لاَ يُؤْمِنُ عَبْدٌ حَتَّى يُؤْمِنَ بِالْقَدَرِ خَيْرِهِ وَشَرِّهِ حَتَّى يَعْلَمَ أَنَّ مَا أَصَابَهُ لَمْ يَكُنْ لِيُخْطِئَهُ وَأَنَّ مَا أَخْطَأَهُ لَمْ يَكُنْ لِيُصِيبَهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَفِي الْبَابِ عَنْ عُبَادَةَ وَجَابِرٍ وَعَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرٍو . وَهَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مَيْمُونٍ . وَعَبْدُ اللَّهِ بْنُ مَيْمُونٍ مُنْكَرُ الْحَدِيثِ .
Bize Ebû Hattâb Ziyâd b. Yahya el-Basrî anlattı. (Dedi ki): Bize Abdullah b. Meymûn anlattı, Cafer b. Muhammed’den, o babasından, o Câbir b. Abdullah’tan. (Dedi ki): Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: “Bir kul kaderin hayrına ve şerrine iman etmedikçe; başına gelenin şaşmasına (kendisine isabet etmemesine) imkan olmadığını, başına gelmeyenin de kendisine isabet etmesine imkan olmadığını bilmedikçe (gerçek anlamda) iman etmiş olmaz.” Ebû Îsâ dedi ki: Bu konuda Ubâde, Câbir ve Abdullah b. Amr’dan da hadis rivayet edilmiştir. Bu hadis gariptir; sadece Abdullah b. Meymûn’un hadisinden biliyoruz. Abdullah b. Meymûn ise münkeru’l-hadis (rivayetleri reddedilen/zayıf) bir ravidir.