2333. Hadis
حَدَّثَنَا مَحْمُودُ بْنُ غَيْلاَنَ، حَدَّثَنَا أَبُو أَحْمَدَ، حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ لَيْثٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، قَالَ أَخَذَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بِمِنْكَبِي فَقَالَ " كُنْ فِي الدُّنْيَا كَأَنَّكَ غَرِيبٌ أَوْ عَابِرُ سَبِيلٍ وَعُدَّ نَفْسَكَ فِي أَهْلِ الْقُبُورِ " . فَقَالَ لِي ابْنُ عُمَرَ إِذَا أَصْبَحْتَ فَلاَ تُحَدِّثْ نَفْسَكَ بِالْمَسَاءِ وَإِذَا أَمْسَيْتَ فَلاَ تُحَدِّثْ نَفْسَكَ بِالصَّبَاحِ وَخُذْ مِنْ صِحَّتِكَ قَبْلَ سَقَمِكَ وَمِنْ حَيَاتِكَ قَبْلَ مَوْتِكَ فَإِنَّكَ لاَ تَدْرِي يَا عَبْدَ اللَّهِ مَا اسْمُكَ غَدًا " . قَالَ أَبُو عِيسَى وَقَدْ رَوَى هَذَا الْحَدِيثَ الأَعْمَشُ عَنْ مُجَاهِدٍ عَنِ ابْنِ عُمَرَ نَحْوَهُ . حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدَةَ الضَّبِّيُّ الْبَصْرِيُّ، حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ زَيْدٍ، عَنْ لَيْثٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، عَنِ ابْنِ عُمَرَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ .
Bize Mahmûd b. Gaylân anlattı; bize Ebû Ahmed anlattı; bize Süfyân anlattı; Leys’ten; Mücâhid’den; İbn Ömer’den rivayet edildiğine göre şöyle demiştir: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem omzumdan tuttu ve: “Dünyada bir garip veya bir yolcu gibi ol; kendini kabir ehlinden (ölmüşlerden) say!” buyurdu. İbn Ömer bana şöyle dedi: “Sabaha çıktığın zaman akşamı bekleme (akşama çıkacağını nefsinle konuşup kurma); akşama erdiğin zaman da sabahı bekleme. Hastalığından önce sağlığından, ölümünden önce hayatından [faydalanıp ahiretin için] payını al. Zira ey Abdullah! Yarın [ahiretteki veya dünyadaki] isminin ne olacağını (ölü mü diri mi anılacağını) bilemezsin.” Ebû Îsâ dedi ki: A’meş de bu hadisi Mücâhid’den, o İbn Ömer’den benzer şekilde rivayet etmiştir. Bize Ahmed b. Abde ed-Dabbî el-Basrî anlattı; bize Hammâd b. Zeyd anlattı; Leys’ten; Mücâhid’den; İbn Ömer’den; Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem’den [önceki hadisin] bir benzerini rivayet etti.