2787_2. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ، عَنِ الْجُرَيْرِيِّ، عَنْ أَبِي نَضْرَةَ، عَنِ الطُّفَاوِيِّ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم نَحْوَهُ بِمَعْنَاهُ . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ إِلاَّ أَنَّ الطُّفَاوِيَّ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ فِي هَذَا الْحَدِيثِ وَلاَ نَعْرِفُ اسْمَهُ . وَحَدِيثُ إِسْمَاعِيلَ بْنِ إِبْرَاهِيمَ أَتَمُّ وَأَطْوَلُ .
Bize Ali b. Hucr anlattı; bize İsmâîl b. İbrâhîm haber verdi; el-Cüreyrî'den; Ebû Nadra'dan; et-Tufâvî'den; Ebû Hureyre'den; o da Nebî sallallâhu aleyhi ve sellem'den [naklen] manaca benzerini [anlattı]. Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasendir; ancak et-Tufâvî'yi yalnızca bu hadisle biliyoruz, adını da bilmiyoruz. İsmâîl b. İbrâhîm'in hadisi daha tam ve daha uzundur.