3039. Hadis
حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ مُوسَى، وَعَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، قَالاَ حَدَّثَنَا رَوْحُ بْنُ عُبَادَةَ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُبَيْدَةَ، أَخْبَرَنِي مَوْلَى ابْنِ سَبَّاعٍ، قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عُمَرَ، يُحَدِّثُ عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ، قَالَ كُنْتُ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَأُنْزِلَتْ عَلَيْهِ هَذِهِ الآيَةُ : ( مَنْ يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ وَلاَ يَجِدْ لَهُ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَلاَ نَصِيرًا ) فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " يَا أَبَا بَكْرٍ أَلاَ أُقْرِئُكَ آيَةً أُنْزِلَتْ عَلَىَّ " . قُلْتُ بَلَى يَا رَسُولَ اللَّهِ . قَالَ فَأَقْرَأَنِيهَا فَلاَ أَعْلَمُ إِلاَّ أَنِّي قَدْ كُنْتُ وَجَدْتُ انْقِصَامًا فِي ظَهْرِي فَتَمَطَّأْتُ لَهَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " مَا شَأْنُكَ يَا أَبَا بَكْرٍ " . قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي وَأَيُّنَا لَمْ يَعْمَلْ سُوءًا وَإِنَّا لَمَجْزِيُّونَ بِمَا عَمِلْنَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " أَمَّا أَنْتَ يَا أَبَا بَكْرٍ وَالْمُؤْمِنُونَ فَتُجْزَوْنَ بِذَلِكَ فِي الدُّنْيَا حَتَّى تَلْقَوُا اللَّهَ وَلَيْسَ لَكُمْ ذُنُوبٌ وَأَمَّا الآخَرُونَ فَيُجْمَعُ ذَلِكَ لَهُمْ حَتَّى يُجْزَوْا بِهِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ وَفِي إِسْنَادِهِ مَقَالٌ . مُوسَى بْنُ عُبَيْدَةَ يُضَعَّفُ فِي الْحَدِيثِ ضَعَّفَهُ يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ وَأَحْمَدُ بْنُ حَنْبَلٍ وَمَوْلَى ابْنِ سَبَّاعٍ مَجْهُولٌ . وَقَدْ رُوِيَ هَذَا الْحَدِيثُ مِنْ غَيْرِ هَذَا الْوَجْهِ عَنْ أَبِي بَكْرٍ وَلَيْسَ لَهُ إِسْنَادٌ صَحِيحٌ أَيْضًا . وَفِي الْبَابِ عَنْ عَائِشَةَ .
Bize Yahyâ b. Mûsâ ve Abd b. Humeyd anlattılar. Dediler ki: Bize Ravh b. Ubâde anlattı. (Ona) Mûsâ b. Ubeyde, (ona) İbn Sebbâ’ın mevlası haber verdi. Dedi ki: Abdullah b. Ömer’i, Ebû Bekir es-Sıddîk’tan şöyle naklederken işittim: Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem’in yanındaydım. Kendisine şu ayet indirildi: (Kim bir kötülük yaparsa, onunla cezalandırılır ve kendisi için Allah'tan başka ne bir dost ne de bir yardımcı bulur.) (en-Nisâ 4:123). Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: "Ey Ebû Bekir! Bana indirilen bir ayeti sana okutmayayım mı?" buyurdu. Ben de: "Elbette ey Allah'ın Resûlü!" dedim. (Ravi) dedi ki: Bana onu okuttu. Sırtıma bir darbe yemiş gibi oldum ve (acıdan) gerindim. Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem: "Neyin var ey Ebû Bekir?" buyurdu. Dedim ki: "Ey Allah'ın Resûlü! Anam babam sana feda olsun, hangimiz kötülük işlemedik ki? Biz (şimdi) yaptıklarımızla cezalandırılacak mıyız?" Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Sana ve müminlere gelince ey Ebû Bekir; siz bunun karşılığını (kötülüklerinizin cezasını) dünyada göreceksiniz. Öyle ki Allah'a kavuştuğunuzda günahınız olmayacak. Diğerlerine (kâfirlere) gelince; onların (cezası) biriktirilir ve kıyamet günü cezaları verilir." Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis gariptir. Senedinde söz (tenkit) vardır. Mûsâ b. Ubeyde hadiste zayıf kabul edilir. Yahyâ b. Saîd ve Ahmed b. Hanbel onu zayıf saymışlardır. İbn Sebbâ’ın mevlası ise meçhuldür. Bu hadis, başka bir yolla da Ebû Bekir’den rivayet edilmiştir ancak onun da senedi sahih değildir. Bu konuda Âişe’den de rivayet vardır.