3076. Hadis
حَدَّثَنَا عَبْدُ بْنُ حُمَيْدٍ، حَدَّثَنَا أَبُو نُعَيْمٍ، حَدَّثَنَا هِشَامُ بْنُ سَعْدٍ، عَنْ زَيْدِ بْنِ أَسْلَمَ، عَنْ أَبِي صَالِحٍ، عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، قَالَ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم " لَمَّا خَلَقَ اللَّهُ آدَمَ مَسَحَ ظَهْرَهُ فَسَقَطَ مِنْ ظَهْرِهِ كُلُّ نَسَمَةٍ هُوَ خَالِقُهَا مِنْ ذُرِّيَّتِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ وَجَعَلَ بَيْنَ عَيْنَىْ كُلِّ إِنْسَانٍ مِنْهُمْ وَبِيصًا مِنْ نُورٍ ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى آدَمَ فَقَالَ أَىْ رَبِّ مَنْ هَؤُلاَءِ قَالَ هَؤُلاَءِ ذُرِّيَّتُكَ فَرَأَى رَجُلاً مِنْهُمْ فَأَعْجَبَهُ وَبِيصُ مَا بَيْنَ عَيْنَيْهِ فَقَالَ أَىْ رَبِّ مَنْ هَذَا فَقَالَ هَذَا رَجُلٌ مِنْ آخِرِ الأُمَمِ مِنْ ذُرِّيَّتِكَ يُقَالُ لَهُ دَاوُدُ . فَقَالَ رَبِّ كَمْ جَعَلْتَ عُمْرَهُ قَالَ سِتِّينَ سَنَةً قَالَ أَىْ رَبِّ زِدْهُ مِنْ عُمْرِي أَرْبَعِينَ سَنَةً . فَلَمَّا انْقَضَى عُمْرُ آدَمَ جَاءَهُ مَلَكُ الْمَوْتِ فَقَالَ أَوَلَمْ يَبْقَ مِنْ عُمْرِي أَرْبَعُونَ سَنَةً قَالَ أَوَلَمْ تُعْطِهَا ابْنَكَ دَاوُدَ قَالَ فَجَحَدَ آدَمُ فَجَحَدَتْ ذُرِّيَّتُهُ وَنَسِيَ آدَمُ فَنَسِيَتْ ذُرِّيَّتُهُ وَخَطِئَ آدَمُ فَخَطِئَتْ ذُرِّيَّتُهُ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ . وَقَدْ رُوِيَ مِنْ غَيْرِ وَجْهٍ عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم .
Bize Abd b. Humeyd anlattı. Bize Ebû Nuaym anlattı. Bize Hişâm b. Sa'd anlattı. (O) Zeyd b. Eslem'den, (o) Ebû Sâlih'ten, (o) Ebû Hureyre'den naklettiğine göre; Resûlullah sallallâhu aleyhi ve sellem şöyle buyurdu: "Allah Adem'i yarattığı zaman sırtını sıvazladı. Kıyamet gününe kadar onun zürriyetinden yaratacağı her insan (ruh), onun sırtından döküldü. Onlardan her bir insanın iki gözü arasına nurdan bir parlaklık koydu. Sonra onları Adem'e arz etti. Adem: 'Ey Rabbim! Bunlar kim?' dedi. Allah: 'Bunlar senin zürriyetindir' buyurdu. Adem onlardan bir adam gördü; iki gözü arasındaki parlaklık hoşuna gitti. 'Ey Rabbim! Bu kim?' dedi. Allah: 'Bu, senin zürriyetinden son ümmetler içinde gelecek olan, Dâvûd denilen bir adamdır' buyurdu. Adem: 'Rabbim! Ona ne kadar ömür verdin?' dedi. Allah: 'Altmış yıl' buyurdu. Adem: 'Ey Rabbim! Benim ömrümden kırk yılı ona ekle (ver)' dedi. Adem'in ömrü dolup (vefat vakti gelince), ölüm meleği ona geldi. Adem: 'Benim ömrümden geriye kırk yıl kalmadı mı?' dedi. Melek: 'Sen onu oğlun Dâvûd'a vermedin mi?' dedi. Adem inkar etti; zürriyeti de inkar etti. Adem unuttu; zürriyeti de unuttu. Adem hata yaptı; zürriyeti de hata yaptı." Ebû Îsâ dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir. Ebû Hureyre'den, (o) Nebi sallallâhu aleyhi ve sellem'den (naklen) farklı kanallardan da rivayet edilmiştir.