3141. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ خَشْرَمٍ، أَخْبَرَنَا عِيسَى بْنُ يُونُسَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنْ إِبْرَاهِيمَ، عَنْ عَلْقَمَةَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ، قَالَ كُنْتُ أَمْشِي مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فِي حَرْثٍ بِالْمَدِينَةِ وَهُوَ يَتَوَكَّأُ عَلَى عَسِيبٍ فَمَرَّ بِنَفَرٍ مِنَ الْيَهُودِ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لَوْ سَأَلْتُمُوهُ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لاَ تَسْأَلُوهُ فَإِنَّهُ يُسْمِعُكُمْ مَا تَكْرَهُونَ . فَقَالُوا لَهُ يَا أَبَا الْقَاسِمِ حَدِّثْنَا عَنِ الرُّوحِ . فَقَامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم سَاعَةً وَرَفَعَ رَأْسَهُ إِلَى السَّمَاءِ فَعَرَفْتُ أَنَّهُ يُوحَى إِلَيْهِ حَتَّى صَعِدَ الْوَحْىُ ثُمَّ قَالَ : (الرُّوحُ مِنْ أَمْرِ رَبِّي وَمَا أُوتِيتُمْ مِنَ الْعِلْمِ إِلاَّ قَلِيلاً ) . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Bize Ali b. Haşrem anlattı. Bize Îsâ b. Yûnus haber verdi. O A'meş'ten, o İbrahim'den, o Alkame'den, o da Abdullah'tan (İbn Mes'ûd) nakletti. Dedi ki: Nebi (s.a.v.) ile birlikte Medine'deki bir tarlada yürüyordum. O, hurma dalından bir değneğe dayanıyordu. Derken bir grup Yahudi'ye rastladı. Bazıları: 'Ona sorsanız ya' dediler. Diğerleri ise: 'Sakın ona sormayın, yoksa size hoşunuza gitmeyecek bir şey söyler' dediler. Sonunda ona: 'Ey Ebu'l-Kâsım! Bize Ruh'tan haber ver' dediler. Bunun üzerine Nebi (s.a.v.) bir süre durdu ve başını göğe kaldırdı. Ben kendisine vahiy indiğini anladım. Vahiy (hali) sona erince şöyle buyurdu: 'Ruh, Rabbimin emrindendir. Size ilimden pek az bir şey verilmiştir.' (İsrâ 17:85). (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis hasen sahihtir.