3371. Hadis
حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ حُجْرٍ، أَخْبَرَنَا الْوَلِيدُ بْنُ مُسْلِمٍ، عَنِ ابْنِ لَهِيعَةَ، عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي جَعْفَرٍ، عَنْ أَبَانَ بْنِ صَالِحٍ، عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ " الدُّعَاءُ مُخُّ الْعِبَادَةِ " . قَالَ أَبُو عِيسَى هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ لاَ نَعْرِفُهُ إِلاَّ مِنْ حَدِيثِ ابْنِ لَهِيعَةَ .
Bize Ali b. Hucr anlattı, bize Velîd b. Müslim haber verdi, İbn Lehîa'dan, o Ubeydullah b. Ebî Ca'fer'den, o Ebân b. Sâlih'ten, o Enes b. Mâlik'ten naklettiğine göre; Nebi (s.a.v.) şöyle buyurdu: "Dua, ibadetin özüdür (iliğidir)." (Tirmizî) dedi ki: Bu hadis bu vecihten gariptir. Bunu sadece İbn Lehîa'nın hadisinden biliyoruz.