3446. Hadis
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ، حَدَّثَنَا أَبُو الأَحْوَصِ، عَنْ أَبِي إِسْحَاقَ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ رَبِيعَةَ، قَالَ شَهِدْتُ عَلِيًّا أُتِيَ بِدَابَّةٍ لِيَرْكَبَهَا فَلَمَّا وَضَعَ رِجْلَهُ فِي الرِّكَابِ قَالَ بِسْمِ اللَّهِ ثَلاَثًا فَلَمَّا اسْتَوَى عَلَى ظَهْرِهَا قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ ثُمَّ قَالَ : ( سبْحَانَ الَّذِي سَخَّرَ لَنَا هَذَا وَمَا كُنَّا لَهُ مُقْرِنِينَ * وَإِنَّا إِلَى رَبِّنَا لَمُنْقَلِبُونَ ) ثُمَّ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ ثَلاَثًا وَاللَّهُ أَكْبَرُ ثَلاَثًا سُبْحَانَكَ إِنِّي قَدْ ظَلَمْتُ نَفْسِي فَاغْفِرْ لِي فَإِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلاَّ أَنْتَ . ثُمَّ ضَحِكَ . فَقُلْتُ مِنْ أَىِّ شَيْءٍ ضَحِكْتَ يَا أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ قَالَ رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم صَنَعَ كَمَا صَنَعْتُ ثُمَّ ضَحِكَ فَقُلْتُ مِنْ أَىِّ شَيْءٍ ضَحِكْتَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ " إِنَّ رَبَّكَ لَيَعْجَبُ مِنْ عَبْدِهِ إِذَا قَالَ رَبِّ اغْفِرْ لِي ذُنُوبِي إِنَّهُ لاَ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ غَيْرُكَ " . قَالَ وَفِي الْبَابِ عَنِ ابْنِ عُمَرَ رضى الله عنهما . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ حَسَنٌ صَحِيحٌ .
Bize Kuteybe anlattı, bize Ebu'l-Ahvas anlattı, Ebû İshâk'tan, o Ali b. Rebîa'dan nakletti. Dedi ki: Ali'ye (r.a.) binmesi için bir binit getirildiğine şahit oldum. Ayağını üzengiye koyunca üç defa "Bismillâh" dedi. Sırtına yerleşip doğrulunca "Elhamdülillâh" dedi. Sonra şöyle buyurdu: "Subhânellezî sehhara lenâ hâzâ ve mâ künnâ lehû mukrinîn. Ve innâ ilâ rabbinâ le-munkalibûn." (Bunu bize boyun eğdiren Allah'ı tesbih ederim, yoksa bizim buna gücümüz yetmezdi. Şüphesiz biz Rabbimize döneceğiz.) Sonra üç defa "Elhamdülillâh" ve üç defa "Allâhu Ekber" dedi. (Ardından): "Sübhâneke innî kad zalemtü nefsî fağfirlî fe-innehû lâ yağfiru'z-zünûbe illâ ente" (Seni tenzih ederim. Ben nefsime zulmettim, beni bağışla. Çünkü günahları ancak sen bağışlarsın) dedi. Sonra güldü. Ben: "Neden güldün ey Müminlerin Emiri?" dedim. Dedi ki: "Resûlullah'ın (s.a.v.) benim yaptığım gibi yaptığını, sonra güldüğünü gördüm. 'Neden güldün ey Allah'ın Resûlü?' dedim. Buyurdu ki: 'Senin Rabbin, kulunun; Rabbim günahlarımı bağışla, çünkü günahları senden başkası bağışlamaz, demesinden hoşnut olur (acibine gider).'" (Tirmizî) dedi ki: Bu konuda İbn Ömer'den de rivayet vardır. Bu hadis hasen sahihtir.