3520. Hadis
حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ حَاتِمٍ الْمُؤَدِّبُ، حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ ثَابِتٍ، حَدَّثَنِي قَيْسُ بْنُ الرَّبِيعِ، وَكَانَ، مِنْ بَنِي أَسَدٍ عَنِ الأَغَرِّ بْنِ الصَّبَّاحِ، عَنْ خَلِيفَةَ بْنِ حُصَيْنٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ، قَالَ أَكْثَرُ مَا دَعَا بِهِ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم عَشِيَّةَ عَرَفَةَ فِي الْمَوْقِفِ " اللَّهُمَّ لَكَ الْحَمْدُ كَالَّذِي تَقُولُ وَخَيْرًا مِمَّا نَقُولُ اللَّهُمَّ لَكَ صَلاَتِي وَنُسُكِي وَمَحْيَاىَ وَمَمَاتِي وَإِلَيْكَ مَآبِي وَلَكَ رَبِّ تُرَاثِي اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عَذَابِ الْقَبْرِ وَوَسْوَسَةِ الصَّدْرِ وَشَتَاتِ الأَمْرِ اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ شَرِّ مَا تَجِيءُ بِهِ الرِّيحُ " . قَالَ هَذَا حَدِيثٌ غَرِيبٌ مِنْ هَذَا الْوَجْهِ وَلَيْسَ إِسْنَادُهُ بِالْقَوِيِّ .
Muhammed b. Hâtim el-Müeddib bize anlattı; Ali b. Sâbit bize anlattı; Kays b. Rebî bana anlattı -ki o Benî Esed’dendir-; Ağar b. Sabbâh’tan; Halîfe b. Husayn’dan; Ali b. Ebî Tâlib’den; dedi ki: Resûlullah’ın (sallallâhu aleyhi ve sellem) Arefe günü vakfede en çok yaptığı dua şuydu: “Allah’ım! Senin buyurduğun gibi ve bizim söylediğimizden daha hayırlı olan hamd sana mahsustur. Allah’ım! Namazım, ibadetim (kurbanım), hayatım ve ölümüm senin içindir. Dönüşüm sanadır. Bıraktıklarım (mirasım) da sana aittir Rabbim. Allah’ım! Kabir azabından, gönül vesvesesinden ve işlerin dağınıklığından sana sığınırım. Allah’ım! Rüzgârın getirdiği şeylerin şerrinden sana sığınırım.” Dedi ki: Bu hadis bu veçhiyle gariptir; isnadı kavi (güçlü) değildir.